και τα κουταλάκια του γλυκού

εσείς πόσα θα δίνατε γι αυτην την πρώην βασιλική κανάτα;
(προσωπικά ούτε μια, δεν είναι του γούστου μου..)
και γενικά για την παλιατζερία που σπρώχνει ο τέως;

και σιγά που λένε οτι ξέμεινε απο λεφτά και τα έβγαλε στο σφυρί..
αυτός το έπιασε το κόλπο
απο τη στιγμή που υπάρχουνε ενα σωρό τύποι που δίνουνε ενα σωρό λεφτα για να τα πάρουνε, γιατί να μην τα δώσει;
είναι βέβαιο οτι ούτε τα παιδιά του θα βάζανε στο σπίτι τους τέτοια παλιατζερία...

πάλι καλά..

Ευτυχώς που βρήκαν το χρόνο οι επαναστάτες-τρομοκράτες να γράψουν την προκήρυξη διαφορετικά υποψιαζόμασταν πολλά…

α) ότι την έκαναν οι ίδιοι οι υπάλληλοι της πρεσβείας για να κάνουν τριήμερο (ΠΣΚ)
β) ότι την έκανε η ΝΔ για να χαντακωθούν και να πάνε άπατες (τηλεοπτικά) οι θέσεις του Πασοκ για την παιδεία
γ)ότι την έκανε το Πασοκ για να ασκήσει αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και να πανηγυρίσει για το «βαρύτατο πλήγμα στην ήδη διαλυμένη Ελληνική Αστυνομία»
δ) ότι την έκανε η ίδια η (διαλυμένη;) αντιτρομοκρατική για να προκύψει δουλειά και να μην την (από)διαλύσουν
ε) ότι την κάνανε οι ίδιοι οι Αμερικάνοι για να μην έρθουνε οι δικοί τους διακοπές στα Κυκλαδονήσια και μας δώσουνε τα ωραία τους δολάρια, αντί να πάνε στη Χαβάη
στ) ότι την έκανε ο «καραβανάς-λαγός-στρατοαπαλακτιολόγος » για να σταματήσουνε να τον «διασύρουνε» τα κανάλια
ζ) ότι την έκανε το ΓΕΑ υπο τον φόβο νέων αποκαλύψεων για στρατοαπαλαγές
η) ότι την έκανε ο Παπακαλιάτης για να μην τονε πάρουνε φαντάρο
θ) ότι την έκανε ο πρωθυπουργός για να καψωνάρει την Ντόρα και τον Βύρωνα Πολύδωρα (Byron the Multipresent-ed-)

δεν μ'αρέσει να μη βρίσκει ο πολίτης το δίκιο του

Εδώ και ένα μήνα στη Σαντορίνη δεν βλέπουμε τα δύο κρατικά κανάλια. Την ΕΤ1 και την ΝΕΤ. Γιατί; Διότι ενώ έχουν εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις ελληνικών και ευρωπαϊκών δικαστηρίων για την μετεγκατάσταση της κεραίας της ΕΡΤ από το σημείο στο οποίο βρίσκεται, η Επιχείρηση δεν έχει κατορθώσει να συγκεντρώσει ,δυό χρόνια τώρα, τα απαραίτητα έγγραφα και τις εγκρίσεις από διάφορες υπηρεσίες για το οκ. της μετεγκατάστασης σε ΧΩΡΟ του ΔΗΜΟΣΙΟΥ, φυσικά. . (νέος) Χώρος ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ έχει βρεθεί. Και η Επιχείρηση δεν έχει χασομερήσει καθόλου στην συγκέντρωση των εγκρίσεων. Ίσα ίσα. Αυτό είναι και το πρόβλημά της. Ότι προσπαθεί να συγκεντρώσει τις απαραίτητες εγκρίσεις για να μετεγκαταστήσει την κεραία της σε ΧΩΡΟ του ΔΗΜΟΣΙΟΥ, προφανώς. Και οι «αρμόδιες» τοπικές και υπερ-τοπικές υπηρεσίες δεν τις της δίνουνε. Για τους δικούς τους, προφανείς και προφανώς λόγους.
Πριν από ένα μήνα, λόγο κακοκαιρίας, τα μηχανήματα της ΕΡΤ υπέστησαν ζημιά.
Την οποία δεν μπορούν να επισκευάσουν οι τεχνικοί, διότι τους απαγορεύεται η πρόσβαση στο χώρο ,που ανήκει στην παρακείμενη Μονή, υπέρ της οποίας έχουν εκδοθεί οι αποφάσεις μετεγκατάστασης.
Δηλαδή, το Μοναστήρι έχει το δίκιο του γιατί σου λέει «εδώ και δύο χρόνια έχω τις αποφάσεις για την μετεγκατάσταση της κεραίας και κάνω υπομονή, αλλά ως εδώ!», και η ΕΡΤ έχει το δίκιο της γιατί σου λέει «εδώ και δύο χρόνια έχω συγκεντρώσει σαρανταπέντε διαφορετικά έγγραφα από σαρανταπέντε διαφορετικές υπηρεσίες για να μετακομίσω την κεραία μου σε χώρο του ΔΗΜΟΣΙΟΥ, και μου λείπει μια υπογραφή την οποία δεν μου δίνουνε!» (και φυσικά η Επιχείρηση δεν μπορεί να παρανομήσει, όλοι οι άλλοι μπορούν).
Κι επειδή όλοι έχουν τα δίκια τους,
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ που εδώ και ένα μήνα ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ, που βρίσκεται;;
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙ;;
Ηθικά, για το γαμώτο, που λένε, οι πολίτες που και από ποιους θα βρουν το δίκιο τους;;

Για το θέμα έχει ξεκινήσει ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
προς την Επιχείρηση με αίτημα την άμεση αποκατάσταση της εκπομπής του τηλεοπτικού σήματος των δύο κρατικών σταθμών, αλλά και την ΜΗ ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΔΕΗ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ.

Σύμφωνα με την επιστολή που εχουν υπογράψει περισσότεροι από χίλιοι ,μέχρι στιγμής, πολίτες,:
Εμείς, οι κάτοικοι της Σαντορίνης, διαμαρτυρόμεθα για το γεγονός ότι από τις 5 Ιανουαρίου 2007 οι κρατικοί τηλεοπτικοί σταθμοί ( ΕΤ1 και ΝΕΤ ) δεν μεταδίδουν το πρόγραμμά τους στην Επαρχία Θήρας ,λόγω τεχνικού προβλήματος, και ως εκ τούτου ζητάμε την άμεση αποκατάσταση της εκπομπής του τηλεοπτικού τους σήματος ενώ σας ενημερώνουμε ότι δεν προτιθέμεθα να πληρώσουμε τα ραδιοτηλεοπτικά τέλη στους λογαριασμούς της ΔΕΗ το διάστημα κατά το οποίο δεν είχαμε την δυνατότητα να παρακολουθούμε το πρόγραμμα των τηλεοπτικών κρατικών σταθμών. Οι κάτοικοι της Σαντορίνης.

Δίκαιο; Δίκαιο….
Ναι, αλλά που θα το βρούμε…

Τις τελευταίες πέντε μέρες ,πολίτης, προσπαθεί να μάθει πώς μπορεί να στείλει το αίτημα και τις υπογραφές στην Διοίκησης της Επιχείρησης ώστε ,προφανώς, να εξεταστεί σε επόμενη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, καθώς επίσης και να συναντήσει τον πρόεδρο ή μέλος του ΔΣ, και δεν μπορεί! Ούτε να μάθει, ούτε να κλείσει ραντεβού. Προφανώς επειδή είναι πολίτης…
Και να πω ότι το αίτημα δεν είναι σοβαρό ή μαζικό….

Αυτό δε που φαίνεται πως δεν έχει γίνει σαφές, είναι ότι ο λόγος που δεν θέλουμε να πληρώσουμε δεν έχει να κάνει με προσωπικά ή «αισθητικά» κριτήρια (δεν -στραβο- ξυπνήσαμε ένα πρωί αποφασίζοντας να μην πληρώσουμε την ΕΡΤ γιατί έτσι μας γούσταρε), δεν θέλουμε να πληρώσουμε γιατί δεν βλέπουμε. Επειδή θέλουμε να δούμε και δεν μπορούμε!

Ο δε συνήγορος του πολίτη (αυτός που λύνει ,υποτίθεται, τα προβλήματα των πολιτών με υπηρεσίες του δημοσίου) σου λέει «εμείς δεν έχουμε δουλειά, στείλτε το αίτημά σας στην Επιχείρηση, κι αν δεν σας απαντήσουν στο προβλεπόμενο διάστημα, τότε τα ξαναλέμε…»

(μου φαίνεται πως καλά -τους- έκανα «κάποτε» που έπαιρνα τηλέφωνο σε υπηρεσίες του δημοσίου και έλεγα ότι ήμουν δήμαρχος, διοικητής της τάδε υπηρεσίας, ότι τηλεφωνούσα από γραφείο βουλευτή, νομάρχη, από την αρχιεπισκοπή, από.., από…, από…,...έτσι καταλαβαίνουνε αυτοί…)

μ άρεσει το χώμα

Τελευταία γράφω λιγότερο. Προέκυψαν ορισμένες πολύ πρακτικές , πρακτικότερες δουλειές, που έπρεπε να γίνουν.

Έχω μερικά αμπέλια. Για την ακρίβεια… παλιάμπελα. Τα τελευταία οκτώ χρόνια εγκαταλελημένα . Στην τύχη(;) ατυχία τους(;) και στους κακούς καιρούς.. Και τα λυπήθηκα τα αμπελάκια. Δεν μου πήγαινε καρδιά να πω «ας πάνε και τα παλιάμπελα» και αποφάσισα να τα σουλουπώσω. Να τα κάνω όμορφα. Μου δημιουργήθηκε αυτή η υποχρέωση, έτσι που τα έβλεπα ρημαγμένα στα χάλια που σέρνανε. Μου δημιουργήθηκε αυτή η υποχρέωση και γι’αυτούς που τα φυτέψανε, πολλά χρόνια πριν με αγάπη και κόπο. Και αποφάσισα να τα κάνω όμορφα. Μια βδομάδα χρειάστηκε. Όχι και πολύς χρόνος για τα χάλια που είχανε. Διότι δε θέλανε μόνο κλάδεμα, αλλά χρειάστηκε κυριολεκτικά να ξεθαφτούν από το χώμα που τα είχε καταπλακώσει, και δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν, να πάρουν αέρα και να μεγαλώσουν, να γεράσουν φυσιολογικά. Και είχανε απλώσει τα έρμα τις κλάρες τους, πράγμα που δεν έπρεπε να συμβαίνει, σε όλο το χωράφι. Ακλαδεψιά και εγκατάλειψη ..για τα κλαδιά τους που έπρεπε να είναι μικρά έως ανύπαρκτα αυτήν την εποχή, και έπρεπε ο κορμός τους να είναι έξω από το έδαφος, να αναπνέει, να λιάζεται και να ρουφάει υγρασία, κι όχι να σαπίζει θαμμένος στο χώμα. Και το φχαριστήθηκα που την έβγαλα μια βδομάδα στο αμπέλι. Ε, όχι μονή μου(!), ήξερα’γω (δυστυχώς) από τέτοια πράγματα… Είχε έρθει ένας κύριος που ξέρει απ’αυτές τις δουλειές, μάλιστα ασχολείται με τα αμπέλια τα τελευταία δύο χρόνια, αφού διάβασε για το πώς φροντίζουνε τη γη και τους καρπούς της. Φχαριστήθηκα που την έβγαλα μια βδομάδα στο αμπέλι…

Έκανα κι άλλα πράγματα, επίσης πολύ πρακτικά. (για να μη με κοροϊδεύουνε και λένε ότι είμαι «θεωρητική». Αν κι αυτοί, τη δουλειά τους κάνουνε, και δεν κάνει να τους κοροϊδεύουμε. Όλοι χρειάζονται σε αυτήν την κοινωνία.

Για σήμερα δεν θέλω χώμα. Προτιμώ που τα γράφω. Είναι και πιο ξεκούραστο. Γιατί με το σκάψιμο πονάει η πλατούλα. Αλλά είναι γλυκός ο πόνος. Ξέρεις ότι κάτι έκανες. Τώρα θέλω να διαβάσω. Και να χαζογράφω διάφορα και αδιάφορα.
Και ύστερα να ανέβω στο χωράφι για να ποτίσω. Γιατί μερικές ελίτσες που φύτεψα
θέλουνε ,λέει, νερό. Πολύ. Και να τις προσέχω ,μου είπανε, από τον αέρα. (ε, όσο μπορώ, δεν μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα)

Δουλεύοντας το χώμα αντιλαμβάνεσαι ,βλέπεις, το μάταιο των πραγμάτων. Το μεγαλείο και τη δύναμη της φύσης. Εκεί που ενθουσιάζεσαι ότι «τα καταπολέμησα τα αγριόχορτα!», πέφτει μια σταλιά βροχούλα και να σου τα πάλι κοτσονάτα και καρδαμωμένα. Είναι αυτό που λένε ότι «σου κάνουνε τη μούρη κρέας» και σου ρίχνουνε τη μαγκιά. Μάταιοι αγώνες, όπως και στη ζωή καμιά φορά, εκεί που λες «εδώ είμαστε μεγάλε», εκεί σου σκάει η αναποδιά και φτού κι απ’την αρχή.

Αργόστροφη ασχολία αυτή η γεωργία! Θέλει υπομονή και επιμονή.
Και δεν είχα μάθει έτσι…

Ο γείτονάς μου έχει τελικά πρόβλημα σοβαρό. Δεν παίρνει από λόγια που λένε. (ήθελα να’ξερα, θα του άρεσε με τον ίδιο τρόπο να συμπεριφέρονταν και να προσβάλανε τα παιδιά του; χωρίς να έχουνε φταίξει πουθενά; δεν καταλαβαίνει ο άνθρωπος ότι για μένα αξία έχει να‘χω καλές σχέσεις με τους γειτόνους μου, και να τους λέω καλημέρα, κι ότι δεν μ’αρέσουνε οι αλληλοκανιβαλισμοί…)

Explor(d)e your senses in Greece! (No2) ή τι είδε ο γιαπωνέζος

(Άμεσα προωθείται από την κυβέρνηση το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στην Παιδεία, που περιλαμβάνουν και το πανεπιστημιακό άσυλο, για το οποίο επισημαίνεται ότι «παρατηρείται κατάχρηση». Συγκεκριμένα, πρόθεση της κυβέρνησης είναι να ολοκληρώσει, σύντομα, τον διάλογο προκειμένου το σχετικό νομοσχέδιο να προωθηθεί στη Βουλή)

Ο Ιάπωνας τουρίστας ήταν εμφανώς απορημένος. Οι δρόμοι είχαν αδειάσει. Οι άνθρωποι έτρεχαν βιαστικοί γνωρίζοντας ότι κάτι κακό θα συμβεί. Οι καταστηματάρχες κατέβαζαν βιαστικά τα ρολά των μαγαζιών τους. Δεκάδες αστυνομικοί παραμόνευαν ακροβολισμένοι σε κάθε γωνία κρατώντας τα αυτόματα στο στήθος τους. Οι πολίτες αυτής την χώρας εγκατέλειπαν βιαστικά το κέντρο της πόλης. Όλοι ήξεραν οτι κάτι (κακό) θα συμβεί που δεν ήξερε ο ίδιος. Τα τάνκς δεν είχαν κάνει ακόμη την εμφάνισή τους. Όλα έδειχναν ότι έγινε πραξικόπημα. Ο Γιαπωνέζος ήταν φοβισμένος και τρομοκρατημένος. Και βλαστήμαγε την ατυχία του να συμπέσουν οι διακοπές του με το πραξικόπημα. Όμως, παρά την ατυχία, έπιασε καλό πόστο με τα γιαπωνέζικα γκατζετάκια του στο χέρι, με την κάμερα και την φωτογραφική μηχανή, να απαθανατίσει το σκηνικό ενώ πληκτρολογούσε στο κινητό του τον αριθμό του CNN για να δώσει την πρώτη ανταπόκριση από την εμπόλεμη ζώνη.

Όμως, το πολεμικό αυτό τοπίο ,όπως ανακάλυψε με καθυστέρηση ο Γιαπωνέζος, δεν ήταν παρά ένα γνώριμο σκηνικό στην αθηναϊκή ζωή που έβγαζε από την ρουτινιάρικη καθημερινότητά τους, τους πολίτες αυτής της χώρας. Οι οποίοι όντας εθισμένοι στην αγχωτική τους ρουτίνα συνέλαβαν έναν πρωτοποριακό τρόπο για να την τονώσουν και να την κάνουν πιο ενδιαφέρουσα. Έτσι λοιπόν γινόντουσαν μάρτυρες σε τακτά περιοδικά διαστήματα, περίπου μια στις δεκαπέντε, ενός εμπόλεμου σκηνικού όπου οι αστυνομικοί ,πάνοπλοι, κυνηγούσαν μολοτοφατζίδες κουκουλοφόρους και οι πολίτες έτρεχαν να κρυφούν μη και τους πάρει καμιά αδέσποτη. Το σκηνικό ιντριγκάριζε τόσο πολύ τους κατοίκους της πόλης που σκέφθηκαν να το πουλήσουν για τουριστική ατραξιόν, στα πλαίσια του εναλλακτικού τουρισμού. Πως η Βενετία έχει το καρναβάλι της, η Ισπανία τις ταυρομαχίες, η Γερμανία τις μπυροκατανύξεις και Χαβάη τις λουλουδούδες της, έτσι και η Αθήνα έχει το «τρεχάτε να κρυφτείτε» και τα «μολοτόφεια». Μάλιστα η ατραξιόν είχε τέτοια επιτυχία που διοργανωνόταν κάθε πρώτη και δεκαπέντε κάθε μήνα σε όλους τους κεντρικούς δρόμους κάθε μεγάλης πόλης της χώρας.
Οι τουρίστες είχαν τόσο πολύ εθισθεί στο σπάσιμο των καταστημάτων, στα γκαζάκια που έσκαγαν αιφνιδιαστικά πανταχόθεν και δεν ήξερες από πού θα σε βρει, στο παιχνίδι με τις μολότοφ, στην αρπαγή περιστρόφων από αστυνομικούς, στους κουκουλοφόρους που έδερναν όπου ήθελαν όποιον γούσταραν, που ερχόντουσαν κάθε χρόνο για να ζήσουν αυτήν την μοναδική στον κόσμο εμπειρία.
Το υπουργείο τουρισμού και ο ΕΟΤ τόσο πολύ είχαν ενθουσιαστεί με αυτήν την εξέλιξη που όρισαν μια περιοχή, που ούτως ή άλλως δεν έλεγχαν, δημιουργώντας μια εναλλακτική πολεμική Ντίσνεϊλαντ. Μάλιστα, συγκέντρωναν υλικό για να διευκολύνουν τον κλεφτοπόλεμο με την εκεί μεταφορά παλαιών αποσυρμένων αυτοκινήτων, παροπλισμένων περιπολικών, κάδων με χαρτιά και άλλα αντικείμενα προς καύση, ενώ κατασκευάστηκαν ομοιώματα και προσόψεις τραπεζών και αντιπροσωπειών αυτοκινήτων για την τοποθέτηση μολότοφ και την καύση. Το υπουργείο τουρισμού και ο ΕΟΤ θέσπισαν και βραβεία. Του καλύτερου σκοπευτή, του καλύτερα ασφαλισμένου καταστήματος, του καλύτερα ανασφάλιστου πολίτη-οπλίτη, της καλύτερης μολότοφ, του καλύτερου οδοφράγματος και του καλύτερα καμένου αυτοκινήτου ενώ το διαφημιστικό φυλλάδιο διαφήμιζε «ελάτε στην εναλλακτική Αθήνα, για ένα υπέροχο γουικέντ βίας και ανεξέλεγκτης απόλαυσης».

Η βασική ιδέα προέρχεται από κείμενο του Αλέξη Παπαχελά υπό τον τίτλο «ελάτε απόψε να τα σπάσουμε» γραμμένο τον περασμένο Νοέμβρη με αφορμή τα μετά την πορεία για το Πολυτεχνείο επεισόδια στο κέντρο της πόλης.

Άσχετο αλλά,
Ρε τι ναι τούτοι δω… (οι της κυβέρνησης) και βαβούρα να (τους) κάνεις στη γυρνάνε μπούμερανγκ!
«Μπομπάκια θέλατε; Θα σας τακτοποιήσουμε εμείς» μοιάζει να λένε. Το ίδιο ,μοιάζει να λένε, και σε σειρά θεμάτων με κορυφαία δήλωσε αυτή του πρωθυπουργού προ μηνών ότι «εγώ δεν ανοίγω κουβέντες με τους συνδικαλιστές»
Μεγάλε, καλά το πας (γιατί όλοι ξέρουμε σε τι χώρα ζούμε) αλλά κουλάρισε λίγο, κοφ’την κόντρα τη βαριά και ισορρόπησε, γιατί το νόημα το πιάσαμε και τέτοιες δηλώσεις περισσευτούν και κάνουν και ζημιά.

απο τότε που

Από τη στιγμή που συνειδητοποίησα ότι την ηρεμία, την γαλήνη και την πληρότητά μου, δεν μπορούνε να μου τη δώσoυνε το χρήμα, «τα λεφτά, τ’ακίνητα και τ’αυτοκίνητα», και τίποτε απ’όσα αγοράζονται, αλλά αυτά που κατακτιόνται με κόπο, απελευθερώθηκα. Κι από τη στιγμή που συνειδητοποίησα ότι χρειάζονται τα λιγότερα ,τελικά, για να κατακτηθούν η ηρεμία, η γαλήνη και η πληρότητα.
Κι ένοιωσα άνετα. Και έκτοτε προσπαθώ να κάνω τα δικά μου. και να είμαι ελεύθερη.
Τουλάχιστο ξέρω ότι δεν έχω να χάσω και τίποτα και διαρκώς πάω για τα ,όποια, κερδισμένα.
Μετά από αυτές τις διαπιστώσεις ,είναι η αλήθεια, ή για το πολύ κακό πας ή για το πολύ καλό. Διαλέγω το δεύτερο.
19 αύριο.

τα κόμματα, τα αποκόμματα και τα ξεροκόματα

Υπέρ της συμμετοχικής δημοκρατίας και της ουσιαστικής αναβάθμισης της αυτοδιοίκησης τάχθηκε ο τέως πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης σε ομιλία του σε εκδήλωση του Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας με θέμα «η δημοκρατία σε κρίση;» Ο πρώην πρωθυπουργός μας εκτίμησε ότι η αποκαλούμενη «κρίση της δημοκρατίας» είναι στην πραγματικότητα μια κρίση πολιτικής, η οποία σχετίζεται με τις πολυσυλλεκτικές τακτικές των κομμάτων, στην προσπάθεια τους να περιορίσουν την πολιτική δραστηριοποίηση των πολιτών σε ελεγχόμενα από αυτά πλαίσια, αλλά και τον τρόπο άσκησης πολιτικής που αδυνατεί να ανταποκριθεί στα αιτήματα και τις ανάγκες των πολιτών. (1)
Ο τέως πρωθυπουργός πρότεινε, ως αντίδοτο, την «επαναπολιτικοποίηση της πολιτικής», σημειώνοντας ότι «τα σχέδια για τη νέα εποχή είναι ευθύνη των πολιτικών δυνάμεων» τις οποίες επέκρινε για άρνηση διεκδίκησης της θέσης του καθοδηγητή της κοινωνίας με ιδέες και πρωτοβουλίες.( 2) Ο κ. Σημίτης ανέφερε πως «ο πολίτης δεν έχει παύσει να ενδιαφέρεται για την πολιτική, δεν ενδιαφέρεται όμως για ξύλινο λόγο, για τις αρχηγικές διαμάχες ή τα θεατρικά παιχνίδια των κομμάτων»(3)
Τα κόμματα εξουσίας έχουν διαφορές μεταξύ τους, ακόμα και όταν χρησιμοποιούν τα ίδια τεχνικά μέσα για να πετύχουν τις επιδιώξεις τους, καθώς εκπροσωπούν διαφορετικά συμφέροντα και ως εκ τούτου επιδιώκουν διαφορετικές λύσεις των προβλημάτων.(4) Σημείωσε δε ότι τα μεγάλα σχέδια δεν συνεγείρουν τους πολίτες, καθώς εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι η σταθερή βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου και η εξασφάλισή τους απέναντι στους κινδύνους καθώς και ότι «η αμυντική νοοτροπία είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη». (5)
Επίσης εκτίμησε ότι αυτές οι συνθήκες «αποτελούν εμπόδιο για την συγκρότηση κοινωνικών ρευμάτων που θα αγωνισθούν για αλλαγές» και μίλησε για τη συγκρότηση πολυσυλλεκτικών μετώπων με κοινό πρόσημο την απόρριψη κάθε πρωτοβουλίας ώστε να μην αλλάξουν οι υπάρχουσες ισορροπίες και περιοριστούν διευκολύνσεις και προνόμια. (6)
Αναφερόμενος στα ΜΜΕ, ο τέως πρωθυπουργός είπε ότι από ελεγκτές έχουν γίνει συνδιαχειριστές της εξουσίας και πρόσθεσε ότι τα κόμματα στην επιδίωξη τους να τα χρησιμοποιήσουν για τους στόχους τους, ταυτίζονται με αυτά. (7)

Άμα τα λόγια αυτά τα μεταφράσει κανείς σε πιο λαϊκή γλώσσα ,από την πολύ κουλτουρόβια που χρησιμοποιεί ο τέως πρωθυπουργός μας (που είναι γεγονός ότι είναι κουλτουριάρης και σοβαρός άνθρωπος) τότε πραγματικά αυτές οι παραδοχές θα σοκάρουν. Να το πάρουμε πιο λαϊκά;

(1) Τα κόμματα χρησιμοποιούν ένα σωρό περίεργα τεχνάσματα (σου λένε πχ δεν κάθεσαι φρόνιμα να κάνεις την δουλειά σου (μας) διαφορετικά θα σε μεταθέσουμε στην γραφική Σύμη, ή σου λένε σήκω να βγεις στο δρόμο να διαμαρτυρηθείς για αυτά που σου υποδεικνύουμε ότι χρίζουν διαμαρτυρίας, με αποτέλεσμα να κουράζονται οι πολίτες από τις συνεχείς κατά παραγγελία διαμαρτυρίες και να χάνουν την έμπνευσή τους και να μην διαμαρτύρονται μετά για τίποτε δικό-δικό τους, αφήστε δε, που εάν η πολιτική ανταποκρινόταν στις ανάγκες των πολιτών και όχι στις δικές της, δεν θα ήταν πολιτική αλλά υπηρεσία κοινωνικής πρόνοιας.

(2) Αν κάποιος μπορεί να επαναπολιτικοποιήσει τα πράματα αυτός είναι τα κόμματα, η τουλάχιστο αυτά οφείλουν να κάνουν την (καλή) αρχή, γιατί οι πολίτες μοναχοί τους το πολύ πολύ να συστήσουν μια ακόμη μη κυβερνητική οργάνωση, ένα ακόμη σύλλογο, ακόμη και κόμμα, αλλά θα γίνουν ή θα τους οδηγήσουν στο γραφισμό και στην απραξία, και εν τέλει αυτούς έχουμε, τα σημερινά κόμματα δηλαδή, και που να τρέχουμε να γυρεύουμε καινούργιους, αυτοί οφείλουν να γίνουν καλύτεροι.

(3) , (4) Σε ότι δε αφορά τους πολίτες δεν είναι πια οι αγαθιάρηδες του παρελθόντος αλλά έχουνε ξυπνήσει (είδανε, πάθανε και μάθανε δηλαδή, δεν «φωτιστήκανε» δια της επιφοιτήσεως του αγίου πνεύματος) και έχουνε καταλάβει περί τι παραστάσεως πρόκειται κι άμα τους βλέπουνε να σφάζονται στη βουλή και στα κανάλια, ξέρουνε πια ότι αυτά γίνονται για τα μάτια του κόσμου και για ξένα συμφέροντα κι όχι για το καλό το δικό τους και το μέλλον των παιδιών τους. Και πως ο πολίτης έχει παύσει να ενδιαφέρεται για την πολιτική έτσι που την κάνανε, αλλά θα ενδιαφερόταν ωραιότατα ,πόσο μάλλον ο έλληνας που του αρέσουνε τα λογάκια και το κουβεντολόι, εάν τα λογάκια είχαν αποτέλεσμα και εφαρμογή κι εάν έβρισκε ένα κομμα-τάκι εντιμότητας και ανιδιοτέλειας στα πράγματα, και στα πρόσωπα.

(5) Τα λόγια τα μεγάλα (βλ. Μαυρογιαλούρος) και οι βαρύγδουπες πολιτικο-πολυλογίες όχι μόνο αφήνουν τους πολίτες παγερά αδιάφορους, αλλά τους οδηγούν να λένε «κλείστο το ρημάδι, όλο μ…. λένε», μιας και τους πολίτες αυτό που τους καίει είναι (πως) θα ζήσουν τις οικογένειες τους με χίλιαδιακόσια ευρώ το μήνα (με δεδομένο ότι δουλεύουν και οι «πολίτισες» γιατί με 600 ευρώ δε μεγαλώνεις ούτε σκύλο, πόσο μάλλον παιδιά), καθώς κι ότι οι πολίτες έχουν φλομώσει κι έχουν φτάσει στα όρια τους με το να αντιμετωπίζονται τα προβλήματα τους με πολιτικο-πολυλογίες κι αντί να είναι ήρεμοι και αισιόδοξοι άνθρωποι, η έχουν γίνει φοβισμένοι αγριεμένοι και καχύποπτοι με αποτέλεσμα και καλό να πας να τους κάνεις να μην σε πιστεύουνε που να έχεις το θεό πατέρα.

(6) Άμα κάποιος εμποδίζει τη συγκρότηση κοινωνικών ρευμάτων και κατά συνέπεια αλλαγών, αυτός είναι τα κόμματα που την δουλειά τους κάνουνε και δουλειά τους είναι να διατηρούν την ομοιόσταση στα πράγματα και την ομοιοθεσία σε όσους τα συγκροτούν (τα πράγματα). Για το λόγο αυτό από κοινού και σε μεταξύ τους συνεννόηση ελέγχουν το συμπάν, ακόμη και το σύλλογο άνεργων ρακοσυλλεκτών κάτω Αφραγκοχωρίου, ώστε να μην ξεφυτρώσει από πουθενά κανας αδέσποτος παλαβιάρης και λέει ανισορροπίες επηρεάζοντας τον ισορροπημένο και ομοιοστατικό κόσμο (και κοσμάκη) και χάσει ο κοσμάκης (τους) τις διευκολύνσεις και τα προνόμιά του.

(7) Όπερ μεθερμηνευόμενο ότι αντί οι δημοσιογράφοι να κριτικάρουν τους έχοντες την εξουσία («έχοντες» λέμε τώρα… διαχειρίζονται οι άνθρωποι και περισσότερο
-τους- διαχειρίζονται, αλλά αφήστε τους να νομίζουν και να νομίζουμε ότι έχουν την εξουσία, μην τα απομυθοποιήσουμε και όλα..) αυτοί έχουνε τακιμιάσει μαζί τους μπας και τους πέσει κανα κοκαλάκι, κι αντί για κριτική σπατουλάρουνε η λένε κανα αστειάκι να περνάει η ώρα (γιατί ως γνωστό ο χρόνος είναι χρήμα)

Το πρόβλημα που τίθεται πλέον είναι το εξής : τώρα που τους ψιλιάσατε να δω τι θα τους κάνετε. Δηλαδή, από την στιγμή που τέτοια λόγια, τέτοιες παραδοχές λέγονται δημόσια με απόλυτη φυσικότητα , και με απόλυτη φυσικότητα τις ακούει και τις παραδέχεται όλος ο κόσμος (πολιτικό σύστημα και πολίτες παρέα) ποιο είναι το επόμενο βήμα, ποιο είναι το επόμενο στάδιο; Τι κάνει κανείς ύστερα από αυτές τις παραδοχές.
Και λες, μήπως τελικά όλα αυτά είναι μια (ελεεινή) παρότρυνση πως «επειδή έτσι είναι τα πράματα αδέρφια, και δεν αλλάζει τίποτα και καταλάβετε το, ας κοιτάει τελικά ο καθένας την δουλειά του , γιατί δουλεία (γενικά) δε γίνετε κι ελπίδα δεν υπάρχει.(;) Αν είναι αυτός ο στόχος ή εάν οδηγούμαστε τελικά εκεί, αυτό θα ήταν ολέθριο και ολοκληρωτικό. Θα αποτελούσε σημείο μηδέν. Άρα, τι κάνει κανείς ύστερα από αυτές τις παραδοχές; Που πάμε (καπετάνιο, θυμάσαι;) και πως.

Ότι πετάει κολυμπάει κι ότι κολυμπάει πετάει
Πουλιά και φυτά έχουν σαλέψει από τον παράδοξα καλό φετινό χειμώνα.
Οι αρκούδες δεν πέφτουνε για ύπνο και διαβάζουν όλη νύχτα Κούντερα, τα ψάρια γυρνάνε ζαλισμένα γύρω γύρω και κοντεύουν να βγουν στη στεριά να χτυπήσουνε κι αυτά κανα ψαράκι, στα κάρβουνα, οι ιβίσκοι μου ανθίζουν ακόμη και πώς να τους κλαδέψεις; και τα πουλιά αντί να κελαηδάνε, διαμαρτύρονται πως θέλουν να βγουν από τα κλουβιά τους και να πάνε διακοπές.
Είναι δυνατό να μην έχουν τρελαθεί οι άνθρωποι;
Εγώ για παράδειγμα σήμερα μπέρδεψα τον Μαρκόπουλο και τον Μαρκόπουλο(!) Τον πρώτο έπαιξα, ως δεύτερο τον παρουσίασα… (τη γλώσσα μου μπέρδεψα, εξ αιτίας της καλοκαιρίας, δεν έχω πάθει δα και τόση ιδεολογική σύγχυση…)

Άγιος Καλωσορισάκιος (οι περιπέτειες Νο1)

Μια από τις πιο γνωστές μορφές της Εκκλησίας της Θήρας και ένας από τους πιο θαυματουργούς αγίους της τουριστικής μας Ορθοδοξίας είναι ο Άγιος Καλοσωρισάκιος ο Θηραίος που διατέλεσε και (αρχι)Επίσκοπος Θήρας. Το όνομά του μνημονεύουν εκατοντάδες τουρίστες που είδαν ιδίοις όμμασι τα θαύματά του ενώ η γιορτή του ,καθ’όλη την διάρκεια του Αυγούστου, είναι από τις πιο μεγάλες εμποροπανήγυρις που γίνονται στην Θήρα, με επίκεντρο φυσικά τη γενέτειρα του τα Φηρά, που ονομάζονται και Άγιο-Καλωσορισαίικα.
Ο Άγιος διακρίθηκε για την φιλανθρωπία και την φιλοξενία του, ενώ υπήρξε πρότυπο ρουματζή και ταβερνιάρη, προστάτη των αδυνάτων και αδυνάμων Ιαπώνων τουριστών. Ο Άγιος Καλωσορισάκιος ήταν γεωργός-πτηνοτρόφος-ιδιοκτήτης καφεμπαρμπουτιέρας στο Εμπορείο πριν μετανοήσει και στραφεί στην υπηρεσία των επισκεπτών. Ο Άγιος αποτέλεσε μια μεγάλη μορφή της Εκκλησίας (της τουριστικής βεβαίως βεβαίως) της Θήρας και έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τα θαύματά του που ξεπέρασαν τα όρια των τουριστικά δημοφιλών Κυκλάδων.
Είναι γνωστές οι διηγήσεις για την διάσωση τουριστών-εκδρομέων-κολυμβητών που ξεχάστηκαν στο ηφαίστειο απο φουριόζο βαρκάρη-καικιέρη-διοργανωτή εκδρομών, ενώ ένα ακόμη θαύμα που ακόμα και σήμερα είναι εμφανές στη γενέτειρά του, είναι το βισάντο το οποίο ανέβλησε σε κάναβα στο Εμπορείο μετά από προσευχή του Αγίου στο Θεό για να σώσει δέκα Ιάπωνες τουρίστες από τροφική δηλητηρίαση απο αλλοιωμένη φάβα.
Ο άγιος έχει εμφανίσει χαμένες κάμερες, ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, βατραχοπέδιλα, κινητά, αυτοκίνητα, πιστωτικές κάρτες, πιστωτικές μηχανές και μια χωριάτικη σαλάτα που ενώ είχε παραγγελθεί ,άγνωστο γιατί, καθυστερούσε να φτάσει στο τραπέζι. Γενικά ο Άγιος λειτουργεί ως ο απο μηχανής θεός των αμήχανων επισκεπτών του νησιού.
Πέραν όμως των καταλυτικών του παρεμβάσεων για την προστασία και σωτηρία των επισκεπτών-τουριστών, ο Άγιος παρεμβαίνει και στις περιπτώσεις εξαπάτησης ντόπιων-αθώων-πιστών, με χαρακτηριστικότερο θαύμα του την ξαφνική και δια παντώς εξαφάνιση ιερέα που παρακάμπτοντας τις νόμιμες διαδικασίες ανοιχτού πλειοδοτικού διαγωνισμού για την πώληση ενοριακού οικοπέδου, το είχε δώσει σε «δικό του» άνθρωπο, σε εξευτελιστική τιμή, κοψοχρονιά.
Όταν πέθανε, σε ηλικία περίπου 120 ετών, οι Θηραίοι πιστοί με σεβασμό και ευλάβεια παρέλαβαν το λείψανο του και το ενταφίασαν κάτω από την κεντρική πλατεία των Φηρών, κάτω από το τόστ κλάμπ, εκεί όπου σήμερα αναβλύζει μια θαυμαστή ευωδία από σουβλάκια και καρμπονάρες και αποτελεί ένα από τα ιερότερα προσκυνήματα της Θήρας με πολλά θαύματα ως σήμερα.
Υπάρχει όμως ένας ακόμη Άγιος Καλωσορισάκιος στο Θηραϊκό Αγιολόγιο, ο οποίος είναι γνωστός ως Άγιος Καλοσωρισάκιος ο ΤΝΤ ( Ταραχόβιος Νεομάρτυρας του Τουρισμού)
Ο Άγιος κατάγονταν επίσης από το Εμπορείο και άσκουσε το επάγγελμα του εστιάτορα-καλλιεργητή φάβας και φούντας, πριν μετανοήσει και αφιερωθεί στην υπεράσπιση των ανυπεράσπιστων πιστών-τουριστών. Ο Άγιος κατά την διάρκεια του βίου του κατασυκοφαντήθηκε απο ομάδα μεγαλοπαραγόντων, ότι προσπάθησε να αποπλανήσει νοτιοκορεάτισα τουρίστρια και όταν αυτός αρνήθηκε την κατηγορία, βασανίστηκε με την καθυστέρηση πληρωμής του από πέντε τουριστικά γραφεία, ενώ καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση σε υπόσκαφες καναβες στην Περίσσα. Μάλιστα αναφέρεται ότι καθώς οδηγούνταν στις κάναβες, εκατοντάδες πιστοί-επισκέπτες πραγματοποίησαν ολονύκτιες λιτανείες σε όλα τα κλάμπ του νησιού πίνοντας μπακάρντι και χορεύοντας αγκαλιασμένοι και με κατάνυξη το justify my love της Madonna. O Άγιος φυλακίστηκε το 1984 και η μνήμη του γιορτάζεται στις 31 Αυγούστου με το ημερολογιακό τέλος του καλοκαιριού.

«Explor(d)e Your Senses in Greece» ή πουτ δε κοτ ντάουν

Και για να μην παρεξηγηθούμε, δεν πρόκειται για την επίθεση που σημειώθηκε με ρουκέτα στο έγκλημα ,σόρυ έμβλημα, της αμερικάνικης πρεσβείας στην Αθήνα.

Σε 40 εκατ. ευρώ φθάνει ο προϋπολογισμός για τη διαφημιστική καμπάνια του ελληνικού τουρισμού στο εξωτερικό, υπό τον τίτλο "Explor(d)e Your Senses in Greece" την οποία παρουσίασε η υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης και έχει ως στόχο άμεσα ή έμμεσα 1 δις. άτομα ως αποδέκτες. Η καμπάνια επεκτείνεται σε όλες τις μορφές τουρισμού και στοχεύει στην καθιέρωση της επωνυμίας του ελληνικού προορισμού ως ιδανικού τόπου για διακοπές.
Η εκστρατεία αναδεικνύει την πληθώρα των τουριστικών προτάσεων της χώρας μας στοχευμένα, προβάλλοντας για κάθε κοινό-στόχο την πιο ελκυστική επιλογή.
Επίσης έχουν κλειστεί στρατηγικές συμφωνίες με τα εγκυρότερα και μεγαλύτερα έντυπα του διεθνούς Τύπου, όπως οι ΝΥ times, Spiegel, Forbes, CNN International, NBC, Al Zazeera, BBC world, TV 5, Travel, Fashion, CNBS και άλλα.

(and the meaning is,
οτι το ΥπΤού, προσπάθησε να μας προειδιποιήσει αλλά.. φευ!)

…. τι να την κάνεις την πανάκριβη διαφήμιση;…. Σήμερα μας παίζουνε όλα τα (παραπάνω) κανάλια Τζάμπα!!

(μ’αρέσει που στη αρχή λέγανε και χαριτολογούσανε ότι έσκασε λέει ερ κοντίσιον και μάλιστα κινέζικο….)

Universities in Colombia, Greece

Τα ιδιωτικά μαράνανε; Ή τα χάλια των κρατικών;

Όσες καταλήψεις, όσες πορείες, κι' όσα νομοσχέδια κι αν κατατεθούν, τ' αποτέλεσμα θα παραμένει πάντα το ίδιο. Η αξία του πτυχίου του σημερινού Ελληνικού Πανεπιστημίου, είναι ισοδύναμη με το πτυχίο του παλιού εξαταξίου Γυμνασίου, πιθανότατα και μικρότερη. Ιδανικά μονο για βόλεμα στο δημόσιο άντε και σε κανα κρατικό οργανισμό. Ούτως ή άλλως αυτοί είναι που δίνουνε πριμ (25% επί του μισθού!! και 10% στους κατόχους lower!! για τέτοια υψηλή μόρφωση μιλάμε)
σε όσους έχουν πτυχίο ελληνικού πανεπιστημίου, μαζί με κανα κομματικό ένσημο και προϋπηρεσία σε καμια κομματική νεολαία. Μόνον γι αυτόν τον λόγο υπάρχουν τα πτυχία. Των ελληνικών πανεπιστημίων. Για να βολεύονται, «να εισάγονται» οι πτυχιούχοι στο δημόσιο. Αφού δώσουν εξετάσεις στον ΑΣΕΠ…..!!!
Φανταστείτε δηλαδή έναν πολυπτιχιούχο σοβαρών πανεπιστημίων του εξωτερικού να θέλει να μπεί στο δημόσιο (ε, θα λείπει χρόνια ο άνθρωπος, θα έχει χάσει επεισόδια και θα είναι αθώος νομίζοντας ότι θα προσφέρει…) να είναι υποχρεωμένος έχοντας σοβαρά πτυχία στα χέρια του να δώσει ΑΣΕΠ!!!!....
Στον ιδιωτικό τομέα, τα πτυχία των ελληνικών πανεπιστημίων αξίζουν όσο κι οι χαρτοπετσέτες. Οι ολόλευκες, γιατί οι καρό είναι ακριβότερες, που λέει κι ένας γνωστός. Εκτός αν ανοίξεις σουβλατζίδικο και σκανάρεις το πτυχίο σου για να τυλίγεις γύρους…
Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει και ο ιδιωτικός τομέας που μετράει τις γνώσεις και την αποτελεσματικότητα. Ακόμη κι αν δεν έχεις πτυχία.
Σε ότι δε αφορά την «πολυπολιτισμική Ευρώπη» έτσι και βγεις και γυρέψεις δουλειά με πτυχίο ελληνικού πανεπιστημίου, οι άνθρωποι θα σκάσουνε απο τα γέλια, μιας και τα πτυχία μας είναι κομμάτι πιο αξιόπιστα απο αυτά της Ουγκάντας.

Εδώ είναι να κλαις απο τα γέλια … Να κλαις και να γελάς….
Άμα δηλαδή τα πάρεις τα πράγματα λίγο στα σοβαρά ή έστω λίγο αντικειμενικά και καθαρά να τα δείς ή θα τρελαθείς ή θα αυτοκτονήσεις.
Ή μπορεί και να πείς δε γαμιέται, και να κοιτάς μπας και καταφέρεις τουλάχιστο να αγαπηθείς λίγο (σοβαρά) στη ζωή σου, και να γελάς
Να γελάς μωρό μου ….

Οι νέοι μιλούν τώρα στην τιβί για τα οράματα τους και οι δημοσιογράφοι τους ρωτούν (το παραφράζω λίγο, το κάνω πιο λιανά) για το εάν "το τρίπτυχο λεφτά, αμάξι, γκόμενες περικλείει και εξαντλεί το όραμά τους".
Ε, βέβαια, άμα τελειώνουνε ελληνικά πανεπιστήμια, τι οράματα να έχουν;

Δεν είπαμε «τέρμα τα υπονοούμενα;» δεν είπαμε ότι στο εξής θα βλέπουμε τα πράγματα πιο απλά; Με απλά (κι οχι απλοϊκά, έτσι) λογάκια; κατανοητά και σαφέστατα; Τα είπαμε… το πολύ πολύ και το πολύ απλό είναι να κατηγορηθούμε (λέει..) για λαϊκισμό (!)

Θα με πάτε στα Άκρα, …..
και δεν το θέλω, δεν είναι του (σκυλίσιου) χαρακτήρα μου.


Shelters in Colombia, Greece
Καλα, το ότι όλοι μια παρεούλα είναι, ομοτράπεζοι και συν-τροφοι είναι γεγονός.
Δεν αμφισβητείται και δεν αλλάζει.
Απο κει και πέρα, ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ.
ή θέλουμε ΕΝΑ πόρισμα.
Ένα - χαρτί - που - να - λέει - κάτι.
Τα λεφτά, απο τρία γίνανε δεκατρία, τριαντατρία και ούτω καθ εξής, καθώς φαίνεται.
(για εκατομμύρια ευρώ μιλάμε)

Για το «πολυδιαφημισμένο» και «πολυβραβευμένο» βιοΕΓκλιματικό στέγαστρο του Ακρωτηρίου μιλώ.

Δε μιλάμε, δε μιλάμε, λες και …. είμασταν όλοι συν-τροφοι! (αμάν πια σε πνίγει το δίκιο… κυριολεκτικά, θα με πνίξει το δίκιο…)

Πάλι καλά που δεν φάγαμε, που δεν πήραμε στο λαιμό μας ανθρώπους, (ένας μας ξέφυγε…) στο τσάκ τους γλιτώσαμε, στο δεκάλεπτο κι ούτε…
Και να δω τι θα κάναμε τώρα…

(σσσ, θα μας ακούσουνε..)

ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ.

Ντροπή ρε!

το monitor κλείνει
το monitor… έκλεισε

ντροπή ρε!

(εκτός κι αν παίζει ξεσκαρτάρισμα, γιατί πολλοί την είχανε δεί "πατριάρχες" εδω μέσα)

να ξανανοίξει έχοντας πια γνωριστεί καλύτερα.

καζαμίας 2007, ο παραδοσιακός (2nd part)

Ιούλιος
(παραδοσιακό)
Η τράτα μας η κουρελού
η χιλιομπαλωμένη
όλο την εμπαλώναμε
κι αυτή ήταν ξεσκισμένη
Βρε πήρα μια στα πανιά
βρε πήρα δυο στο χωριό
βρε πήρα τρεις στο σπίτι της
Αν το ‘ξερε η μάνα μου
πως δούλευα στην τράτα
θα μου ‘στελνε τα ρούχα μου
και την παλιά μου βράκα
Βρε πήρα μια στα πανιά
βρε πήρα δυο στο χωριό
βρε πήρα τρεις στο σπίτι της
Πήγαμε και καλάραμε
κάτω στα δυο λισκάρια
και γέμισε η τράτα μας
σουπιές και καλαμάρια
Βρε πήρα μια στα πανιά
βρε πήρα δυο στο χωριό
βρε πήρα τρεις στο σπίτι της
Την τράτα μου την πούλησα
εισ τη Θεσσαλονίκη
και γύρισα στη μάνα μου
με δίχως μεταλίκι
Βρε πήρα μια στα πανιά
βρε πήρα δυο στο χωριό
βρε πήρα τρεις στο σπίτι της

Η ΔΕΗ πραγματοποιεί καθημερινές επαναλαμβανόμενες διακοπές ρεύματος σε όλα ανεξαιρέτως τα νησιά των Κυκλάδων, πρώτων διότι δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ των νησιών και δεύτερων γιατί βρίσκει τους Κυκλαδίτες μες τη ρουτίνα και την επανάληψη παίρνοντας την πρωτοβουλία να τους τονώσει λίγο το υπαρξιακό ενδιαφέρον και τα υπαρξιακά αντανακλαστικά.
Η Ετζίαν δρομολογεί πέντε ερμπας την μέρα απο και προς τη Σαντορίνη προχωρώντας σε περαιτέρω εκπτώσεις στις τιμές των εισιτηρίων της με αποτέλεσμα τα βαπόρια να πηγαινοέρχονται άδεια, μεταφέροντας μονο νταλίκες και νταλκαδιασμένους νταλικέρηδες που διαμαρτύρονται για την έλλειψη τουριστριών στα βαπόρια, ενώ ο Ολυμπιακή στο πλαίσιο των νέων μέτρωνγια την ασφάλεια των πτήσεων υποχρεώνει τους επιβάτες της να ταξιδεύουν γυμνοί ώστε να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος μεταφοράς επικίνδυνων υλικών. Το μέτρο κρίνεται απαραίτητο και τυγχάνει ενθουσιώδους ανταπόκρισης και υποδοχής.
Ο πρωθυπουργός αποφασίζει την πώληση του ΙΚΑ, του ΟΓΑ και του ΥΠ.ΠΟ. αιτιολογώντας πως ούτως ή άλλως ο πολιτισμός στην χώρα μας είναι ξενόφερτος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι κι όποτε πήγαμε να δημιουργήσαμε οι ίδιοι τον καταστρέψαμε κι αυτόν και δαυτους που τον δημιούργησαν, οπότε, ας το πουλήσουμε το ρημάδι μπας και βγάλουμε κανα φράγκο να συντηρούμε τους δημοσίους υπαλλήλους.
Τα συνεργεία της αγορανομικής διεύθυνσης Πειραιά κατάσχουν δεκαπέντε κιλά σάπια κρέατα σε αποθήκες στο Πέραμα. Τα υπόλοιπα 985 χιλιάδες κιλά τα είχαμε καταναλώσει και ως εκ τούτου δεν βρέθηκαν ποτέ.

Αύγουστος
Ένας Αρμένης φιλαράκος που 'ξερε πράματα πολλά
Μου είπε πως η ευτυχία μοιάζει με γράμματα ψιλά
Το φιλοσόφησα πολύ
Το φιλοσόφησα πολύ
Το φιλοσόφησα πολύ
Και το 'χω ρίξει στην τρελή
Χαμογελάω μέρα και νύχτα σ' αυτόν τον κόσμο τον πεζό
Λοξά φοράω το καπέλο κι ας με φωνάζουνε τρελό
Το φιλοσόφησα πολύ
Το φιλοσόφησα πολύ
Το φιλοσόφησα πολύ
Και το 'χω ρίξει στην τρελή

Για οικογενειακές διακοπές στη Σαντορίνη φθάνει ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ συνοδεία πεντέμιση χιλιάδων πάνοπλων ανδρών και γυναικών της προσωπικής του ασφάλειας. Οι άνδρες και οι γυναίκες της προσωπικής του ασφάλειας περικυκλώνουν με επίγεια, πλωτά, και εναέρια μέσα το νησί με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να ξαφνιαστούν απο την εντυπωσιακή εισβολή και να θεωρήσουν ότι έγινε στρατιωτικό πραξικόπημα. Η παρεξήγηση λύνεται με την επέμβαση του νέου γενικού γραμματέα του ΟΗΕ που συνοδεία πολυμελούς ομάδας διπλωματών και διπλωματούχων μηχανικών φθάνουν εσπευσμένα στο νησί με ειδική πτήση της air CIA προκριμένου να καθησυχάσουν τους ντόπιους καθώς και για να αγοράσουν κανα στρατηγικό οικόπεδο στο στρατηγικής ομορφιάς νησί. Όμως, κατά την διάρκεια της επίσκεψης ένα αναπάντεχο γεγονός λίγο έλλειψε να οδηγήσει σε γενική σύρραξη όλες τις χώρες εναντίων της δικιάς μας. Η ρίψη βαρελότων, μπαλαφουμάδων και φυλαχτών κατά την διάρκεια τοπικού πανηγυριού απο μικρή ομάδα φιλήσυχων νεαρών Θηραίων, θορύβησε τους Νατοϊκούς αξιωματούχους που θεώρησαν ότι γίνεται σε βάρος τους μαζική επίθεση με σκοπό την δολοφονία του επικεφαλής της συμμαχίας με αποτέλεσμα να απαντήσουν με μαζικά πυρά και τριήμερους ολοήμερους και ολονύκτιους βομβαρδισμούς κάνοντας όλο το νησί ρημαδιό. Με την ολοκλήρωση της επίθεσης το αρχηγείο της συμμαχίας πανηγυρίζει την σύλληψη των δικτατόρων-τρομοκρατών-κατασκευαστών μπαλαφουμάδων ανακοινώνοντας ότι το νησί παραδίδεται στην δημοκρατία ενώ ο πρόεδρος της μεταβατικής κυβέρνησης δηλώνει ότι «δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος να καταλάβουμε το στρατηγικής ομορφιάς νησί στην στρατηγική καρδιά του στρατηγικού Αιγαίου»
Την ίδια ώρα σε αεροδρόμιο της βόρειας Ευρώπης συλλαμβάνεται και φυλακίζεται έλληνας πολίτης ακριβώς και μονον επειδή ήταν έλληνας πολίτης. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο αυτό και μονον αποτέλεσε κριτήριο ενοχής. Ο πρωθυπουργός αποφασίζει την πώληση των ΕΛΤΑ και των μπάνιων του λαού.

Σεπτέμβρης
Ένα καιρό που μ' έστελνε
η μάνα μου σχολείο ω! ω! ω! ω!
κι ο δάσκαλος μου μ' έβαζε
στο πρώτο το θρανίο
Ο πιο καλός ο μαθητής
ήμουνα εγώ στη τάξη ω! ω! ω! ω!
κι οι δάσκαλοι μου με είχανε
μη βρέξει και μη στάξει
Πάντοτε στο τετράδιο
βαθμό έπαιρνα δέκα ω! ω! ω! ω!
κι αν στη ζωή πήρα μηδέν
τα φταίει μια γυναίκα
Στον έλεγχο διαγωγή
είχα κοσμιωτάτη ω! ω! ω! ω!
κι όμως οι συναναστροφές
μου βγάλανε το μάτι

Με ενθουσιασμό για νέες απεργίες, νέες καταλήψεις, νέες κινητοποιήσεις και νέα λουκέτα, ξεκινάει η νέα εκπαιδευτική χρονιά. Η εκπαιδευτική και μαθητική κοινότητα έχοντας ξεσκιστεί στις διακοπές και το ραχάτι όλο το καλοκαίρι προσανατολίζεται σε δυναμικές κινητοποιήσεις με το ξεκίνημα της χρονιάς, για να μην πάει μέρα χαμένη, με αφορμή την επανέναρξη της συζήτησης του άρθρου 16 στη βουλή ύστερα απο την διακοπή της για τις αποκριάτικες, πασχαλινές και καλοκαιρινές διακοπές.

Οκτώβρης
(να πούμε και κανα όνομα;)
Βρε κόψε το λαιμό σου, σε βαρέθηκα.
Πέρασαν δυο μήνες, κι ούτε που σε σκέφτηκα.
Αμολάω καλούμπα
για να ‘ρθούνε τούμπα
όλα τα στημένα σου τα ψεύτικα.
Τούμπα ήρθε κι ο κόσμος και ψαχνόμουνα
και να σου την κάνω πρώτη το φοβόμουνα.
Έφτασα στο χείλος
κι ούτε ένας φίλος.
Φταίω εγώ που είχα και θυμόμουνα.
Τέρμα τα ντεμέκ,
τέρμα τα ντεμέκ,
φάγαμε μαρμάγκα
και Ζορμπά Λε Γκρεκ.
Τέρμα τα ντεμέκ,
τέρμα τα ντεμέκ,
κι αν δεν έχεις φράγκα
κόφ’ τα μου σε τσεκ.
Βρε κόψε τα βουβά τηλεφωνήματα
κι άσε κατά μέρος τα παλιά συστήματα.
Άσε με επιτέλους.
Ποια αρχή του τέλους;
Τά ’χα προ πολλού τα προαισθήματα.
Ήρθαν κι οι δικοί σου και με πιάσανε
να ενώσουν πάλι ό,τι κομματιάσανε.
Άσε μας, φιλί μου,
έσπασε η χολή μου.
Πόνεσαν κι εκείνοι που ξεχάσανε.

Ο Ανδρέας Μικρούτσικος αποδέχεται πρόσκληση για την παρουσίαση του νέου ριάλιτι «φάτε τις σάρκες σας» στο national Geographic, η Έλλη Στάη για την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων στο CNN Turk, ενώ η Μαρία Χούκλη για την παρουσίαση στρίπ σόοου στο καζίνο της Σύρου.
Το σκανδιναβικό μοντέλο ξανακάνει την εμφάνισή του. Ο Γιώργος Φλωρίδης γοητεύετε. Του στέλνει κάθε μέρα λουλούδια και προσκλήσεις για δείπνο. Το μοντέλο αρνείται. Ο Γιώργος Φλωρίδης επιμένει με αποτέλεσμα να πέσει σε κατάθλιψη και να μην θέλει να δεί και να ακούσει για κανένα άλλο μοντέλο πέραν του σκανδιναβικού. Το μοντέλο διατείνεται πως εγώ είμαι νέα και όμορφη και τι δουλειά εχω με σας τους πασέ, με αποτέλεσμα να μαζέψει τα μπογαλάκια του και να γυρίσει στον τόπο του. Ο Γιώργος Φλωρίδης γυρίζει για παρηγοριά στους συντρόφους του που του λένε να μην στεναχωριέται γιατί τα ελληνικά μοντέλα μπορεί να είναι πιο κοντόφθαλμα αλλά είναι πιο αποτελεσματικά και ανεκτά στο κοινωνικό σύνολο. Ο Γιοσάκης αποφυλακίζεται και σε συνεργασία με τους Σάκηδες ,Κεχαγιόγλου, Ρουβά και κατ' υπέρβαση τον Αθανασάκη, ιδρύουν νέα αίρεση υπο την ονομασία «ότι έχετε ευχαρίστηση» με σκοπό κάλυψη των πνευματικών κενών και ανησυχιών του έθνους αλλά και την πνευματική ευχαρίστηση. Η αίρεση τον πρώτο μήνα της κυκλοφορίας της πουλάει πεντέμιση εκατομμύρια συνδρομές και εισάγετε στο χρηματιστήριο του Τόκιο.
Η πρώην εισαγγελέας Μπουρμπούλια ανοίγει μπιραρία σε κοσμικό νησί του Αιγαίου ενώ αποδέχεται προσκλήσεις για ομιλίες της σε πανεπιστημιακά ιδρύματα του εξωτερικού με θέμα το πληγωμένο εγώ και η εξέλιξη των παιδιών του λαού μόλις τους γυαλίσει κανα φράγκο.
Ο Μίμης Ανδρουλάκης εκδίδει το τελευταίο του συγγραφικό πόνημα υπο τον τίτλο «απο θεωρίες να φάνε και οι κότες». Το βιβλίο πουλάει τρελά στο γυναικείο φύλλο που ως γνωστό συγκινείται απο την παρακμή.
Ο Ντέμης Νικολαιδης μετά την ΑΕΚ αγοράζει τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΣ Γιάννενα, το Αγερσανί Νάξου και το Διογένης παλλάς για να έχει κάπου να τραγουδάει η γυναικά του αλλά και να κάνουν προπόνηση οι παίκτες όταν βρέχει.
Ο Σωκράτης Κόκκαλης που όσο έπαιξε έπαιξε και με το ελληνικό ποδόσφαιρο δηλώνει πως ευτυχώς που τονε κόψανε που τονε κάνανε πέρα απο τις δουλειές του ελληνικού δημοσίου γιατί αυτό του έδωσε την έμπνευση και την ώθηση να αγοράσει καμια ξένη ομάδα για να κάνει καμια δουλειά στην ευρώπη.

Νοέμβρης
(Μάρκος Βαμβακάρης ή Φράγκος, ή απλά Μεγάλος)
Ήμουνα μάγκας μια φορά με φλέβα αριστοκράτη,
τώρα θα γίνω δάσκαλος σαν τον σοφό Σωκράτη,
τώρα θα γίνω δάσκαλος σαν το σοφό Σωκράτη,
ήμουνα μάγκας μια φορά με φλέβα αριστοκράτη.
Ο Πάρις θα γινόμουνα να κλεβα την Ελένη,
Ν’άφηνα τον Μενέλαο με την καρδιά καμένη,
Ν’άφηνα τον Μενέλαο με την καρδιά καμένη,
ο Πάρις θα γινόμουνα να κλεβα την Ελένη.
Ηθελα να 'μουν Ηρακλής, οταν σε πρωτοείδα,
να σου ‘κοβα την κεφάλη σαν τη Λερναία Υδρα,
να σου ‘κοβα την κεφάλη σαν τη Λερναία Υδρα,
ήθελα να 'μουν Ηρακλής, οταν σε πρωτοείδα.
Τι άλλο θέλεις να γινώ για να με αγαπήσεις,
εσύ με το κεφάλι σου το Ξέρξη θα ζητήσεις,
εσύ με το κεφάλι σου το Ξέρξη θα ζητήσεις,
τι άλλο θέλεις να γινώ για να με αγαπήσεις

Τον Νοέμβριο ,όπως άλλωστε και τον Μάιο, που έχουμε βγάλει κανα φράγκο απο τους τουρίστες που μας κουβαληθήκανε και φέτος και μας φωτογραφίζανε, δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρα μονον σκεφτόμαστε και διαλογιζόμαστε ,σοβαρά, που, πως και με ποιους θα κωλοβαρέσουμε φέτος τις γιορτές. Ο πολιτικός και επιχειρηματικός κόσμος της χώρας κάτι νομίζει ότι κάνει, αλλά ξαφνικά όλοι αντιλαμβάνονται πως απο ένα σημείο και μετα ότι και να κάνεις μάταιο είναι. Στην καλύτερη περίπτωση. Γιατί στην χειρότερη είναι κακό του γιορτινού κεφαλιού σου. Οπότε και αποφασίζουν συμπάσι να σκέπτονται και να διαλογίζονται ,σοβαρά, που, πως και με ποιους θα κωλοβαρέσουνε φέτος τις γιορτές.

Δεκέμβρης
Μην τα παίρνεις όλα σοβαρά
Βάρυνε η ζωή μας με πολλά
Πράγματα άχρηστα που χρόνια κουβαλάμε
Είχαμε δεν είχαμε δουλειά
κάναμε πολύπλοκα τα απλά.
Ζαλισμένοι στο λαβύρινθο γυρνάμε
Τα μπερδέψαμε και αφού δεν ξεμπερδέψαμε,
μεταφυσική και μπόλικη φιλοσοφία.
Και μιλήσαμε, την αναλύσαμε στο γιατρό
την ταραγμένη μας ισορροπία.
Ψάχνεις νόημα να βρεις,
κι όταν το βρεις απορείς
πόσο γρήγορα ξεβάφει.
Και τι μένει τελικά,
η αλήθεια είναι μια,
πως αλήθεια δεν υπάρχει.
Μην τα παίρνεις όλα σοβαρά.
Κόψε φόρα και καμιά φορά
και άσε απλά το ρεύμα βόλτα να σε πάει.
Άραξε σε ήρεμα νερά,
άδειασε από το νου τα περιττά
Και έτσι νιώσε απλά το χρόνο να κυλάει.
Τα μπερδέψαμε και αφού δεν ξεμπερδέψαμε,
μεταφυσική και μπόλικη φιλοσοφία.
Και μιλήσαμε, την αναλύσαμε στο γιατρό
την ταραγμένη μας ισορροπία.
Ψάχνεις νόημα να βρεις,
κι όταν το βρεις απορείς
πόσο γρήγορα ξεβάφει.
Και τι μένει τελικά,
η αλήθεια είναι μια,
πως αλήθεια δεν υπάρχει

Ξαφνικά οι έλληνες ανακαλύπτουν ότι χρωστάνε σε όποιον μιλάει ελληνικά ,και οχι μονο, και πως και την καλημέρα που λένε κάπου τη χρωστάνε. Απο πλευράς καρτών, τραπεζών και παρατραπεζών ανακοινώνεται πως «τέτοια χαϊβάνια είστε που νομίζατε ότι θα μια ζωή θα κάνατε κηδείες με ξένα κόλλυβα, τώρα να δούμε πως θα πληρώσετε» ενώ οι έλληνες εγκαινιάζουν ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης της επιβίωσης με την μεταξύ τους ανταλλαγή προϊόντων. Το νέο μοντέλο ονομάζετε «εγώ πατάτες, εσύ λάχανα» πλήν όμως αναπτύσσετε μονον στην περιφέρεια που έχει μείνει ένα μέτρο γης για καλλιέργεια, σε αντίθεση με την Αθήνα που οι κάτοικοι πεθαίνουνε απο την πείνα όπως στην κατοχή, γιατί προαστιακούς, αεροδρόμια και λούσα θέλανε και δε κοιτάγανε να φυτέψουνε κανα μαρούλι να τη βγάζουνε καθαρή σε περιόδους μεγάλων χρεών.

καζαμίας 2007, ο παραδοσιακός (1st part)

(αργήσαμε λίγο, άλλωστε η αγορά έπηξε στους παραδοξολογικούς καζαμίες φέτος .., άντε και του χρόνου -σίγουρα- σπίτια μας)

Γενάρης.
(ονόματα δε λέμε…)
Χειμώνας βαρύς, κρύο πολύ
κι εκείνο το βράδυ το φεγγάρι
δε βγήκε, τα σύννεφα χαμηλώσανε
και η βρόχα έπεφτε, στρέιτ θρου.
Εκείνη μονάχη της,
έψησε ένα καφεδάκι,
άναψε ένα τσιγαράκι, πήγε στη βιβλιοθήκη της,
πήρε τον πρώτο τόμο από
τ' απομνημονεύματά της,
ξάπλωσε στη ντιβανοκασέλα της
κι άρχισε να τα διαβάζει ένα-ένα.
Ο πρόλογος δεν έλεγε και πολλά
πράγματα. Μα σαν έφτασε στη
σελίδα 96 εκατομμύρια τετρακόσια
εβδομήντα τρία οχτακόσια είκοσι
έξι, κάθετος, παύλα και κάτι ψιλά,
έγραφε οτι συνεδέθη με νεαρόν,
αλλά το ειδύλλιο δεν εκράτησε
παρά μόνον τρία εικοσιτετράωρα
διότι ούτος εκ των υστέρων
απεδείχθη ακατάλληλος.
Κι έτσι "καθαρίσανε" ένα βράδυ
που το φεγγάρι δεν βγήκε
και η βρόχα έπεφτε, ράιτ θρου.
Σελίδα 9 του εβδομηκοστού
τετάρτου τόμου.
Έγραφε οτι ήτανε καλοκαιριά
κι οτι είχε βγει στην παραλία
να κάνει το μπάνιο της.
Εκεί γνώρισε ένα νεαρό,
τον επλησίασε, ανταλλάξανε
μερικές κουβέντες και τον
ρώτησε για τ' όνομά του.
Εγώ, της λέει αυτός, ονομάζομαι
Φριτς. Τον αγάπησε τρελά. Αλλά
σαν μπήκε το φθινόπωρο, αυτός
την πούλεψε για την πατρίδα του
και κείνη ξέμεινε μόνη της,
ένα βράδυ που το φεγγάρι
δεν βγήκε και η βρόχα έπεφτε,
ράιτ θρου.
Σελίδα 6, Άρθρο Βου,
Παράγραφος Ξου, Κεφάλαιο Θου.
Έγραφε οτι πήγε και τον
εσυνάντησε και του είπε οτι
θα έπρεπε να γίνει ο γάμος.
Αυτός δεν έφερε αντίρρηση και
προσδιορίστηκε Πέμπτη ώρα μηδέν
και τριάντα τρία πρώτα και
σαράντα εννέα δεύτερα.
Η μέρα πλησίασε,
εκείνη για να πάει να παντρευτεί,
μπήκε στο μπάνιο της,
έριξε τα αποσμητικά της,
τα απορρυπαντικά της, ντύθηκε,
φόρεσε το νυφικό ενώ απ' όξω
το φεγγάρι δεν βγήκε
και η βρόχα έπεφτε, ράιτ θρου.
Αυτή είναι
η ιστορία μιας κυρίας

Ρε παιδιά, περάσανε τα Χριστούγεννα; Πότε;…
Υποτονικά και χωρίς τυμπανοκρουσίες υποδεχόμαστε το νέο έτος. Χωρίς λαμπάκια, γιρλάντες, φιέστες και φέσια. Το 2007 μπήκε στη φτήνια μιας και οι δήμαρχοι σιγά μη δίνανε λεφτά και μην ξεροσταλιάζανε στο κρύο μοιράζοντας ευχές και μελομακάρονα, απο τη στιγμή που βγήκανε και θέλουμε δε θέλουμε θα τους λουζόμαστε για τέσσερα χρόνια. Ο δε κόσμος έχοντας βαριεστήσει να κάνει κάθε χρόνιο τα ίδια και τα ίδια καραγκιοζιλίκια, πηγαίνοντας επισκέψεις (και δώρα) σε αντιπαθητικούς συγγενείς, περιμένοντας τον Αγιοβασίλη (και τα δώρα) δίπλα στο πλαστικό ταιβανέζικο δεντράκι ίσα για να (τον) κάνουνε χάζι τα παιδιά του και να εντρυφούν στις ελληνοχριστιανικές παραδόσεις, και να ξεποδαριάζετε πάνω κάτω την Πατησίων φορτωμένος (δώρα), αποφασίζει, να κάτσει σπίτι του και να βλέπει όλη τη νύχτα ντιβιντί με ταινίες απο τον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο αλλά και καμια τσόντα, σε ανάμνηση των ημερών που η κρατική μας έδειχνε πρωτοχρονιάτικα τα μπαλέτα του μουλέν ρούζ, που χοροπηδάγανε οι κοπέλες δείχνοντάς μας το βρακί τους και αντί να κοιτάνε οι άντρες την τριανταμία, κοιτάζανε το βρακί των κοριτσιών με αποτέλεσμα οι γυναίκες να σκουπίζουνε όλο το χρήμα απο το τραπέζι.
Φέτος πάντως η κρατική δεν μας έδειξε τα βρακιά των κοριτσιών αλλά σιγά που μας ένοιαξε με τόση τσόντα και τόσο Καρατζαφέρη που έχουμε δεί τελευταία.
Οι γονείς για να αποφύγουνε (τα δώρα) που αγοράζανε τόσα χρόνια υποστηρίζοντας ότι τα φερε ο κουβαρντάς Άγιος, αλλά και γιατί βαρεθήκανε την ξεφτίλα να λένε ακόμη και στα παιδιά τους ιστορίες για αγ(ρ)ίους και πράσινα άλογα, τους είπανε ότι ο Αγιοβασίλης έπαθε λουμπάγκο (απο τα δώρα) τα ελαφάκια ψοφήσανε (απο το κρύο) και το έλκηθρο χάλασε (απο την ετήσια ακινησία).
Στην συντηρητική έως αδιάφορη στάση του κόσμου στον φετινό εορτασμό των εορτών συνετέλεσε και ο έντονος προβληματισμός για το εάν ο Αγιοβασίλης ξαμολιέται το βράδυ των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς. Το θέμα απασχόλησε το σύνολο του Τύπου και των πνευματικών ανθρώπων της χώρας που καθόλη την διάρκεια του Δεκέμβρη ερευνούσαν σε βάθος και ανέλυαν το ζήτημα, αλλά σε συμπέρασμα δεν κατέληξαν για ως γνωστό όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει ή δεν ξημερώνει καθόλου. Την τελευταία κουβέντα στο ζήτημα την είχε ένας πλανόδιος λαχειοπώλης που σε ερώτηση έγκριτης πλανόδιας δημοσιογράφου απάντησε «τι να σου πώ ρε κοπέλα μου, δε πα να ‘ρχετε όποτε γουστάρει, εγώ λαχεία πουλάω» ,οπότε, κι αφού το θέμα είχε συζητηθεί εξαντλητικά σε κάθε επίπεδο, σε έκτακτο διακαναλικό διάγγελμά του ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε πως «να κοιτάει ο καθένας τη δουλειά του και δεν πα να‘ρθει ο Αγιοβασίλης όποτε γουστάρει».
Παράλληλα, η κυβέρνηση ανακοινώνει ότι καταργούνται οι γαλοπούλες, οι μεταθέσεις αξιωματικών και τα φιλοδωρήματα στους παρκαδόρους γιατί πολύ αέρα έχουμε πάρει όλοι σε αυτήν τη χώρα και να κοιτάμε να ξυπνάμε πρωί να δουλεύουμε γιατί η οικονομία δεν αντέχει τις σπατάλες και ο πρωθυπουργός τους τεμπέληδες.
Η απόφαση των ευρωπαίων δημάρχων να καταργήσουν τις φαντασμαγορικές εκδηλώσεις των Χριστουγέννων και της πρωτοχρονιάς προκειμένου να μην προκαλέσουν το θρησκευτικό αίσθημα των αντίχριστων με κίνδυνο να τσαντιστούνε οι αντίχριστοι και να κάνουνε τις πόλεις τους κολυμπιθρόξυλο, προκαλεί τους αντίχριστους να δηλώσουν με πλήρη ικανοποίηση και αυταρέσκεια πως απο του χρόνου το ραμαζάνι θα γιορτάζεται με λαμπρότητα σε κάθε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα απο κάθε ευρωπαίο πολίτη και όποιος δεν το γιορτάσει θα τους βομβαρδίσουνε το σπίτι, θα κάνουνε τη γυναίκα του χανούμισσα και τα παιδιά του γιοσουφάκια.
Το Πασοκ περιμένει και ετοιμάζετε για εκλογές, ενώ ο πρόεδρός του ύστερα απο πολύμηνες διαβουλευσεις με κορυφαία στελέχη και 52 εξ απορρήτων συμβούλους του, εισηγείται στο πολιτικό συμβούλιο για κεντρικά πολιτικά συνθήματα τις λαϊκές παροιμίες «μάζευε κι ας είν και ρόγες» « αγάλι αγάλι γίνετε η αγουρίδα μέλι» και «στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα». Τελικά ύστερα απο ψηφοφορία επιλέγετε το δεύτερο.
Ο πρωθυπουργός δεν έχει καμια όρεξη για εκλογές. «Ρε δε πιάνετε κανα κοψίδι μη σας πάρει όλους ο διάολος», αναφωνεί στους υπουργούς και στα στελέχη του κόμματος του. «Δεν σας εχω πεί καλύτερα να τρώτε παρα να μιλάτε; δε βλέπετε εγώ που τρώω και δεν μιλάω πόσες γκάφες εχω γλιτώσει;» δηλώνει αγανακτισμένος απο ύστερα απο την έντονη εκλογολογία που συντηρούν οι υπουργοί της κυβέρνησης του. Όπως άλλωστε ομολογεί σε στενούς του συνεργάτες ταβερνιάρηδες των νοτιοανατολικών προαστ(ε)ίων «μονο άμα ήμουν τρελός θα έκανα εκλογές χωρίς παροχές και προσλήψεις με τέτοιο ζόρι που τραβάω με την επιτήρηση»

Φλεβάρης
Επεμβαίνεις,
επεμβαίνεις στη ζωή μου ασυγχώρητα
σε θέματα προσωπικά κι απόρρητα
με ντέτεκτιβ κι υποκλοπές
μ' εντάλματα κι επιτροπές
επεμβαίνεις, επεμβαίνεις, επεμβαίνεις
μ' έκανες μπαλάκι τένις.
Είσαι σκέτο παρακράτος
είσαι σκέτο παρακράτος
και προβοκατόρισσα
γι' αυτό σε χώρισα.
Επεμβαίνεις,
επεμβαίνεις με πυρά κατευθυνόμενα
στο σπίτι μου, στους φίλους και το γκόμενο
μ' εντάλματα και σπαστικά
με κόλπα τρομοκρατικά
Επεμβαίνεις, επεμβαίνεις, επεμβαίνεις
μ' έκανες μπαλάκι τένις

Τον φετινό Φλεβάρη, μετά το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών, την χώρα συγκλονίζει το σκάνδαλο του μπίγκ μπράδερ, με την αποκάλυψη πως όλοι οι βουλευτές, όλοι οι γενικοί γραμματείς υπουργείων, όλοι οι διευθυντές δημοσίων και δημοτικών επιχειρήσεων και οργανισμών καθώς και όλοι οι αντιδήμαρχοι επαρχιακών πόλεων κάτω των πέντε χιλιάδων κατοίκων, παρακολουθούνταν συστηματικά την τελευταία πενταετία με κυκλώματα και απο κυκλώματα εσωτερικής παρακολούθησης. Η αποκάλυψη δεν προκαλεί καμιά αίσθηση απο τη στιγμή που όλοι ξέρουμε ότι όλο και απο κάπου μας παρακολουθούν και μας καταγραφούν. Σύμφωνα με έκτακτη κοινή ανακοίνωση των παρακολουθέντων «το θέμα είναι να μην πλουτίζουνε εις βάρος μας, ζητάμε άμεσα την απόδοση των δικαιωμάτων των προσωπικών μας βίντεο». Την ανακοίνωση υπογράφουν τριανταπέντε μη κυβερνητικές , εικοσιπέντε κυβερνητικές και οκτώ ακυβέρνητες οργανώσεις για την προστασία των (τηλεοπτικών) δικαιωμάτων των παιδιών και των ζώων.
Ο πρόεδρος του Συνασπισμού συναντά τα προεδρεία όλων των επαγγελματικών συντεχνιών της χώρας και δηλώνει φανατικός αντικαπνιστής, φανατικός λάτρης της Τήνου, φανατικός λάτρης της παραλίας του Βόλακα και ενθουσιασμένος από τις συναντήσεις του με τους συντεχνίτες, που είναι παιδιά του λαού και όχι ψευτοκουλτουριάρηδες και ψευτοδιανοούμενοι του κερατά, γαμώ το κέρατό του. Ο πρόεδρος του Συνασπισμού συναντά τα προεδρεία 135 επαγγελματικών συντεχνιών τον μήνα με αποτέλεσμα να παραμελεί το κοινοβουλευτικό του έργο, οι βουλευτές του Συνασπισμού να λένε ότι τους κατέβει, όχι πως έκαναν ποτέ τίποτε διαφορετικό, και ο Συνασπισμός να γίνεται κουλουβάχατα. Όχι πως γινόταν ποτέ τίποτε διαφορετικό… Το Πασοκ που σιγά και μην έχανε (ανα)δουλειές αρκείτε να δηλώσει πως «ευτυχώς που βγάζει κανας άλλος τη δουλειά για να μπορούμε εμείς να διαβουλευόμαστε απερίσπαστοι» Ο πρόεδρος του Συνασπισμού από τον ενθουσιασμό αλλά και τη φορά που έχει πάρει αφού τελειώνει με τα προεδρεία όλων των επαγγελματικών συντεχνιών της χώρας, ξεκινάει Συν-συναντήσεις με τα προεδρεία όλων των επαγγελματικών συντεχνιών άλλων χωρών, ανακουφίζοντας τις εκεί κυβερνήσεις που δεν είχαν κανέναν άλλον εύκαιρο να πάει να συναντήσει τα προεδρεία των επαγγελματικών τους συντεχνιών. Ο πρόεδρος του Συνασπισμού, αντί να βαρεθεί το πολύ το κύριε ελεήσον, βαριέται να είναι πρόεδρος του Συνασπισμού και ιδρύει μια δικιά του επαγγελματική συντεχνία για να έχει να συναντά τους άλλους προέδρους επαγγελματικών συντεχνιών, να λένε κανα αντάρτικο, να ξεβαριέται.

Μάρτης
(κατά παρέκκλιση, παραδοσιακό)
Ήσουνα τι ήσουνα μια παξιμαδοκλέφτρα
τώρα που σε πήρα εγώ γυρεύεις σούρτα φέρτα
Ήσουνα ξιπόλητη και γύρναγες στους δρόμους
τώρα που σε πήρα εγώ γυρεύεις ιπποκόμους
Ήσουνα στην αγορά και μάζευες τους σπόρους
και τώρα που σε πήρα εγώ ζητάς αεροπόρους
Ήσουνα ξιπόλητη και μάζευες κοσάρια
τώρα που σε πήρα εγώ γυρεύεις κατοστάρια
Ήσουνα στην αγορά και μάζευες ραδίκια
τώρα που σε πήρα εγώ γυρεύεις σκουλαρίκια
Έριξα τα ζάρια μου κι έφερα έξι πέντε
και τους μπάτσους στη γωνιά τους πάει πέντε πέντε
Πενήντα χρόνια φυλακή τιμώρησα το χάρο
να ‘σαι πάντα ελεύθερη μαζί σου να γουστάρω

Εν όψει εθνικών εκλογών και ύστερα απο τις αποτυχημένες προσπάθειές της να εκλεγεί στον δήμο θήρας για ακόμη καλύτερες μέρες, ακόμη καλύτερα κλάμπ, και ακόμη καλύτερους μπάρμεν, όπως άλλωστε είχε υποσχεθεί, η τελευταία σύζυγος του ιδρυτή του Πασοκ ξανακωλοχτυπιέται να μπεί στην καταθλιπτική και αντισεξουάλ Βουλή. Η τελευταία σύζυγος του ιδρυτή του Πασοκ ύστερα απο την περιφρόνηση του οράματός της για την δημιουργία της πιο μπαλαδόρικης βουλής του κόσμου και ύστερα απο τις απανωτές αρνήσεις του γραμματέα της ομάδας να παίξει μπακότερμα, αποδέχεται πρόσκληση της Γιουβέντους να παίζει σέντερ φορ. Η τελευταία σύζυγος του ιδρυτή του Πασοκ κατά την αναχώρησή της απο το ελληνικό έδαφος δηλώνει πως «εγώ με την αξία μου ανάστησα τον παππού, εγώ θα αναστήσω και το καμπιονάτο, και α, να χαθείτε ρε παλιολινάτσες του κερατά που εξ αιτίας σας κόντεψα να μείνω ξεβράκωτη και στην ψάθα». Η τελευταία σύζυγος του ιδρυτή του Πασοκ συμπληρώνει πως ύστερα απο συναπόφαση με την διοίκηση της Γιούβε μετά απο κάθε νικητήριο εκτός έδρας αγώνα η ομάδα θα μοιράζει στους φιλάθλους της αναμνηστικά απο την βίλα της Αγράμπελης για να μην πάνε χαμένα, και να πιάσουνε τόπο στο σπίτι κανενός Γιουβεντίνου. Ο πρωθυπουργός χαιρετίζει τις δηλώσεις της τελευταίας συζύγου του ιδρυτή του Πασοκ και από τη χαρά του αποφασίζει την πώληση της ΔΕΗ.

Απρίλης
Αθήνα, ώρα μηδέν.
Καμιά δεκαπενταριά μαζεμένοι, πάρλα στην πάρλα,
κι αυτός με τα μαύρα γυαλιά έχει το λόγο.
Φοράει τα γυαλιά τα σκούρα,
το βλέμμα του σκληρό και φλατ.
Ο άνθρωπός μας έχει κουλτούρα:
βιβλία, τέχνη και μπουάτ.
Μα προς Θεού, μα προς Θεού,
μας έχετε ζαλίσει.
Τα βασανάκια του λαού
ποιος θα τα τρα-,
ποιος θα τα τραγουδήσει;
Αθήνα, ώρα δύο και τριάντα μετά τα μεσάνυχτα.
Η συζήτηση συνεχίζεται με βαρβαρότητα.
Αυτός που φοράει τα γυαλιά τα μαύρα έχει πάλι το λόγο.
Σβηστό τσιμπούκι και μαλλούρα,
συζήτηση ως το πρωί.
Ο άνθρωπός μας έχει κουλτούρα
και θα μας φτιάξει τη ζωή.
Μα προς Θεού, μα προς Θεού,
μας έχετε ζαλίσει.
Τα βασανάκια του λαού
ποιος θα τα τρα-,
ποιος θα τα τραγουδήσει;
Χαράματα.
Η συνεδρίαση διακόπτεται.
Οι κουλτουριτζήδες εξέρχονται και η συνέχεια αύριο.

Ο υπουργός δημόσιας τάξης παραιτείται, στήνει μπλόγκ, γράφει ποιήματα, αρχικά στο μπλόγκ αλλά με τέτοια απήχηση τα εκδίδει, ενώ κερδίζει βραβείο το Νόμπελ για τα ποιήματα του και το βραβείο Πούλιτζερ για το διήγημά του «πως τα έβγαλα πέρα με τους μπάτσους». Του χρόνου ο παραιτηθείς υπουργός δημόσιας τάξης αναμένεται να τιμηθεί και να κερδίσει υποτροφία απο το ίδρυμα Ροκφέλερ, μιας και δεν μπορεί να τα κάνει όλα σε ένα χρόνο. Σε δηλώσεις του αναφέρει ότι πάλι καλά που παλουκώθηκε κι έγραψε κανα ποίημα γιατί απο την πολιτική, πόσο μάλλον απο τους μπάτσους, δεν περίμενε προκοπή ούτε βέβαια την εκτίμηση κανενός συμπληρώνοντας πως κάνει τον σταυρό του που δεν τον λιτζάρανε. Οι πρώην συνάδελφοί του χαιρετίζουν την απόφαση ανεμίζοντας πανό με το σύνθημα «λευτεριά στα υπουργεία» και δηλώνοντας ότι θα παραιτηθούν μαζικά απο την πολιτική και άλλος θα γράφει ποιήματα, άλλος θα δηλώσει εθελοντής στην γκρίνπις, άλλος θα μπαρκάρει μούτσος, δύο δήλωσαν ότι θα χωρίσουν και θα μονάσουν στο Άγιο Όρος, ενώ ένας ότι δεν θα κάνει τίποτα γιατί το μονο που έμαθε τόσα χρόνια ήταν να τεμπελιάζει.
Ο πρωθυπουργός αποφασίζει την πώληση των ΕΛΤΑ, ενώ ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης την πώληση μια παλιάς ντιβανοκασέλας ,δώρο της μητέρας του, σε πλειστηριασμό στο ίντερνετ, γιατί πολύ την έχει καταβρεί τελευταία με αυτό το μέσο αποκτώντας τους φίλους που ποτέ δεν μπόρεσε να κάνει στο περιβάλλον το οποίο ζει.
Ο πρόεδρος του πασοκ αφιερώνει ένα δεκάωρο την ημέρα προσπαθώντας φιλότιμα να λύσει τα ψυχολογικά προβλήματα της ηλεκτρονικής του παρέας αφού δεν κατάφερε να λύσει αυτά του Πασοκ. Το νέο αυτό παιχνιδάκι τον απορροφά ολοκληρωτικά με αποτέλεσμα να χάσει πέντε κιλά, να κερδίσει την εκτίμηση πέντε μπλόγκερς και να παραδώσει την προεδρία του κόμματος στον πρώην πρωθυπουργό αφού μονο αυτός λείπει για να γίνει η αντιπολίτευση του 2007 ίδια με την κυβέρνηση του 2004.

Μάης
(Μάρκος Βαμβακάρης ή Φράγκος, ή απλά Μεγάλος)
Με πλάνεψες μποέμισσα, με τη τρελλή ματιά σου,
με τα πολλά τα χάδια σου, και τη γλυκειά μιλιά σου,
με τα πολλά τα χάδια σου, και τη γλυκειά μιλιά σου,
με πλάνεψες μποέμισσα, με τη τρελλή ματιά σου.
Γιατί μικρό μου να σε ιδώ, γιατί να σ' αντικρύσω,
εσύ δε ξέρεις ν' αγαπάς, κοντεύω πια να σβήσω,
εσύ δε ξέρεις ν' αγαπάς, κοντεύω πια να σβήσω,
γιατί μικρό μου να σε ιδώ, γιατί να σ' αντικρύσω.
Όταν σου λέω σ' αγαπώ, γελάς και κοροϊδεύεις,
σ' αρέσει να με τυραννάς, σκληρά να με παιδεύεις,
σ' αρέσει να με τυραννάς, σκληρά να με παιδεύεις,
όταν σου λέω σ' αγαπώ, γελάς και κοροϊδεύεις.
Μποέμισσα, μποέμισσα, σκέψου πως θα γεράσεις,
Μα γρήγορα τα νειάτα σου, σαν όλες θα τα χάσεις,
Μα γρήγορα τα νειάτα σου, σαν όλες θα τα χάσεις,
μποέμισσα, μποέμισσα, σκέψου πως θα γεράσεις.

Τον Μάιο δεν κάνουμε τίποτε παρα μονον σκεφτόμαστε και διαλογιζόμαστε σοβαρά που, πως και με ποιους θα κωλοβαρέσουμε φέτος το καλοκαίρι. Ο πολιτικός και επιχειρηματικός κόσμος της χώρας κάτι νομίζει ότι κάνει, αλλά ξαφνικά όλοι αντιλαμβάνονται πως απο ένα σημείο και μετα ότι και να κάνεις μάταιο είναι. Στην καλύτερη περίπτωση. Γιατί στην χειρότερη είναι κακό του κεφαλιού σου. Οπότε και αποφασίζουν συμπάσι να σκέπτονται και να διαλογίζονται ,σοβαρά, που, πως και με ποιους θα κωλοβαρέσουνε φέτος το καλοκαίρι.

Ιούνιος
Πατέρα κάτσε φρόνιμα
μη γίνεσαι ρεζίλι
τα νιάτα θέλουν έρωτα
κι οι γέροι χαμομήλι
Κάθε πράμα στον καιρό του
και το Αύγουστο κολιός
στη ζωή έγινε νόμος
και δε γίνεται αλλιώς
Μπαμπά μου κάτσε φρόνιμα
στο λέω μια και δύο
δεν είσαι ‘συ για τσαχπινιές
αλλά για συνεργείο
Κάθε πράμα ...
Μπαμπά μου κάτσε φρόνιμα
μη στρίβει το μυαλό σου
και άσε το ζεϊμπέκικο
στο λέω για καλό σου
Κάθε πράμα ...

Σε ειδική τελετή στο ένβυ ο δήμαρχος θήρας παρουσιάζει και διαβάζει το πρώτο κεφάλαιο
του βιβλίου του υπο τον τίτλο «οι μέρες και οι νύχτες μου στον δήμο». Το βιβλίο προλογίζουν έγκριτοι θηραίοι δημοσιογράφοι που δηλώνουν εντυπωσιασμένοι και συγκλονισμένοι απο την περιγραφική δεινότητα του συγγραφέα, παροτρύνοντας τον να εγκαταλείψει την μπανάλ και τρέ μιζεράμπλ τοπική αυτοδιοίκηση και να αφιερωθεί στην συγγραφή. Το κοινό παραληρεί, απο τα καψούρικα που παίζει ο ντι τζέι, ενώ με το τέλος της εκδήλωσης μοιράζεται στον κόσμο φάβα, σφουγγάτο, ψευτοκεφτέδες και σφινάκια μπακάρντι.
Ενώ ο δήμαρχος ,αναδιπλούμενος αναφορικά με όσα έλεγε προεκλογικά περι τετραετίας , αναφέρει με αυτοπεποίθηση ότι «σιγά μην εγκαταλείψω και κούνια που σας κούναγε άμα νομίζατε ότι θα μου τη φέρνατε»

κουραμπιεδοπόλεμος

«Κόντρα Παπαγεωργόπουλου - Ψωμιάδη ξέσπασε στη Θεσσαλονίκη, καθώς φέτος δεν έγιναν οι καθιερωμένες εκδηλώσεις στην πλατεία Αριστοτέλους για την έλευση του νέου έτους ( αγιοβασίληδες, αγιοβασίλισσες, μαλλί της γριάς, μαλλί για πλέξιμο, μαλλιά κουβάρια, κουραμπιέδες, λαμπάκια κλπ) με αποτέλεσμα το νέο έτος να τσαντιστεί και να μην έρθει. «Ο Δήμος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τους φορείς της πόλης παίρνει τις δικές του συγκεκριμένες αποφάσεις. Σε συνεργασία με τους επιχειρηματίες του ιστορικού κέντρου αποφασίσαμε αντί να κάνουμε μία εκδήλωση να κάνουμε τέσσερις για να τονώσουμε την αγορά» είπε ο κ. Παπαγεωργόπουλος σημειώνοντας οτι «δεν θα μας πουν στην Αθήνα τι εκδηλώσεις θα κάνουμε στη Θεσσαλονίκη».
Από την πλευρά του, ο κ. Ψωμιάδης κράτησε αποστάσεις από την πρωτοβουλία του δημάρχου. «Δεν το ήξερα ότι δεν θα γίνει η εκδήλωση και ήμουν έτοιμος να πάω», είχα ξυριστεί, είχα φορέσει τα καλά μου, είχα πεί στη γυναίκα μου να μη μαγειρέψει γιατί θα μας ταΐζε ο Παπαγεωργόπουλος κουραμπιέδες, είχα κοιμίσει τα παιδιά, αλλά η εκδήλωση δεν έγινε, συμπλήρωσε ο Νομάρχης. Ενώ παραδέχτηκε ότι ήταν πολύ άσχημο που δεν έγινε η εκδήλωση, γιατί δεν είχε κλείσει τραπέζι σε κανένα μαγαζί με αποτέλεσμα να γυρίσει σπίτι και να φάει όλους τους κουραμπιέδες μόνος του, σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια που έτρωγε αυτούς του Παπαγεωργόπουλου. Καθώς επίσης ήταν πολύ άσχημο που δεν έγινε η εκδήλωση όπως τα προηγούμενα χρόνια, διότι υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας μετανάστες, παλιννοστούντες, κλεφτρόνια, πολύτεκνοι, άτεκνοι, πολυτραυματίες, άνεργες βίζιτες -γιατί όλοι κάνουν γιορτές με τις οικογένειές τους-, άνεργοι, άεργοι, αεριτζήδες, συνταξιούχοι του ΝΑΤ και του ΤΣΑ, συνταξιούχοι φοιτητές, και νοσηλεύτριες του ΑΧΕΠΑ, που δεν έχουν την οικονομική άνεση να πάνε στα κέντρα διασκέδασης και να πετάξουν λουλούδια στις τραγουδίστριες, ούτε να αγοράσουν κουραμπιέδες. Στην ερώτηση για ποιο λόγο δεν έγινε η εκδήλωση απάντησε πως: «δεν ξέρω. κάποιον λόγο θα έχει ο Βασίλης», συμπληρώνοντας με νόημα πως «ελπίζω τουλάχιστο ο λόγος να ήταν καλός».
Τα υπονοούμενα που άφησε ο Νομάρχης ενόχλησαν σφόδρα τον Δήμαρχο που δήλωσε πως «κούνια που τον κούναγε τον Ψωμιάδη και «να πάει να δει αν έρχετε», που σιγά μην άφηνε τη ζεστασιά του σπιτιού του για να πάει να ξεροσταλιάζει στο κρύο για να μοιράζει κουραμπιέδες»

Προς τι τα μίση και ο αλληλοσπαραγμός; σε ενάμιση μήνα έχουμε Πάσχα οπότε και μπορούν ωραιότατα να αποζημιωθούν οι δημότες με δημοτικές εκδηλώσεις κατά τις οποίες θα στηθούν σε κάθε δήμο, κάθε δημοτικό διαμέρισμα, γειτονιά, πλατεία, δρόμο, και διασταύρωση, σούβλες, ψησταριές και φουφούδες για να ικανοποιήσουν τα παραδοσιακά γευστικά γούστα τους οι δημότες. Γιατί, ως γνωστόν τα Χριστούγεννα τη βγάζουμε στην πείνα και στη λιτότητα και μόνο οι ζαχαροπλάστες, οι κουμπάροι-αγιοβασίληδες και όσοι πουλάνε γιρλάντες βγάζουν κανα φράγκο. Οι δημότες τη βγάζουν φτηνά. Με κουραμπιέδες.

όλη(οι) πρώτη(οι)

Τώρα που όλοι (αντι)γράφουν κλεψίδεους καζαμίες
εγώ λέω να συνεχίσω (με) τις περιπέτειες του Αγίου.
Καλωσορισακίου βέβαια, του προστάτη των απανταχού τουριστών
(αυτόν τον Άγιο δεν θα μου τον πάρει κανένας!)
άλλωστε, τι να τους κάνεις -πια- τους καζαμίες,
αποκαθηλωμένοι είναι -πια- οι πρωταγωνιστές τους

Τέσσερα ευχετήρια μηνύματα έστειλα ,όλα κι όλα, φέτος.
Τι κακογουστιά κι αυτή, τι προσβολή!, να αποστέλλονται μαζικά «προσωπικότατες» ευχές.
Να εύχεσαι προσωπικά σε μένα και σε άλλους πενήντα μαζί,
δεν διάλεγες καλύτερα δυό, τρεις, πέντε (απο κει και πάνω για ψάξου καλύτερα, γιατί υπερβολικό σε βρίσκω) φιλαράκους να χαρίσεις τις ευχές σου και να είναι προσωπικές, ειλικρινείς και πάνω απ’όλα εύστοχες;
Πάλι καλά που εμείς είμαστε λίγο έως πολύ όλοι γείτονες με αποτέλεσμα να τρακαριζόμαστε μεταξύ μας σε δρόμους, πλατείες και κλαμποκαφενεδάκια με αποτέλεσμα να λέμε ότι έχουμε να λέμε απο κοντά. και να γλιτώνουμε τα μπιπ-μπιπ μήνυμα.

«Κορυφώνεται η αγωνία των αιρετών της τοπικής αυτοδιοίκησης και συγκεκριμένα όσων εξελέγησαν με υπολογίσιμο αριθμό ψήφων στους επιτυχόντες συνδυασμούς στις πρόσφατες εκλογές των δήμων και κοινοτήτων, στην προσπάθεια τους να κατοχυρώσουν μια θέση στις αντιδημαρχίες ή στην προεδρία των δημοτικών επιχειρήσεων…”
Ε, ρε και να (τους)σκαρώνανε καμία πλάκα οι/ όσοι/ κάποιοι έστω δήμαρχοι, γέλια που θα κάναμε..
και να λέγανε «μπαγασάκια σας την έσκασα, ας προσέχατε, εγώ κάνω το κουμάντο κι εσείς μόκο και να λέτε κι ευχαριστώ γιατί διαφορετικά δεν θα σας χαιρετάγανε ούτε οι φουρναραίοι της γειτονιάς σας» και να χρίζανε πολιτικούς τους υφισταμένους-καρεκλοδόχους τα κολλητάρια τα πιο ζόρικα και τα πιο φαντασιογόνα.
Επαφύω τις ελπίδες μου σε όσους έχουν να διανύσουν την τεσσάρα και νέτα, σε όσους αποκαλούνται και τελειωμένοι (ναι, αλλά αυτοί που έχουνε τον τελευταίο λόγο γελάνε
-πάντα- καλύτερα. και περισσότερο)
(τι λέει ο κώδικας –των ΟΤΑ- γι όλ’αυτά;!)
Αλλά θα μου πείς, ούτως ή άλλως αυτό δε συμβαίνει…
Τα ράσα κάνουν τον παπά, οι τίτλοι τα μανεκέν και οι καρέκλες τους προέδρους
Για τον τίτλο πάνε όλοι, και σε δουλειά να βρισκόμαστε
(τώρα το εάν γίνεται δουλειά είναι άλλο θέμα)

Μου αρέσει, είναι η πρώτη φορά, ύστερα απο την δεύτερη επανάληψη, που απολαμβάνω να βλέπω τους «δύο ξένους» στο μέγκα.

Καλά το λέω γω ότι μια χαρά είμαστε έτσι.
Με την ΝΔ να κυβερνά και το ΠΑΣΟΚ να παράγει έργο…

Απολαυστικό το αφιέρωμα της Κ.Ε. για το ιστορικό, το τι μέρος του λόγου είμαστε ,και τι μέρος του λόγου είναι και η ίδια, η Ε.Ε.
Και μόνο που μπορούμε, φτάσαμε ,μεταξύ μας και δημόσια, να αναγνωρίζουμε και κρίνουμε την θέση μας, καλό είναι, αισιόδοξο.
Think globally, act topically (άμα μπορείς)

Δεν έγραψε και δεν διαβάσαμε για τον απαγχονισμό του Χουσείν και της Δημοκρατίας, με τον χαρακτηριστικό του τρόπο, αυτή τη γεύση μου άφησε ο θάνατος του Μάριου Πλωρίτη.
Κράταγε κι από δω. Ίσως κάποια στιγμή τον τιμήσουν. Ίσως κάποιος δρόμος πάρει το όνομά του. Και οι νονοί το χειροκρότημα.

Πρώτη του χρόνου, και του χρόνου.
Δεν ήρθε ακόμη η εποχή να κοιτάξω παλιές φωτογραφίες
για την ώρα αποχωρίζομαι (οριστικά) αρκετές
άχρηστες πια, χωρίς κανένα νόημα να υπάρχουν
ούτε να τις βλέπω θέλω, ούτε να με βλέπουν κρυμμένες μέσα από συρτάρια,
ελπίζω στην εποχή
που θα βλέπω παλιές φωτογραφίες
που θα αναζητώ παλιές φωτογραφίες
μέρες σαν και δαύτες, μέρες γιορτής του ελεύθερου χρόνου
για να τις κοιτάω και να με κοιτάνε μέσα από συρτάρια.



Χρονιάρες μέρες, μέρες απολογισμών και αναλογισμών (ε, οχι δα και παραλογισμών!) συνηθίζεται να σκεφτόμαστε αυτά που θέλουμε να κάνουμε και δεν μπορούμε, τα λάθη που κάναμε και δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε, λάθη στα οποία πήγαμε γυρεύοντας την ώρα που όλος ο κόσμος μας έλεγε «μη» (ναι, το λέγανε επειδή «μας αγαπάνε, και θέλουνε το καλό μας» sic! κι όχι γιατί κρυφοφοβόντουσαν μη και ,και πως άραγε, πάμε να ξεκόψουμε από το κοπάδι,) , λάθη για τα οποία θα δίναμε τον κόσμο όλο για να τα ξανακάνουμε,
ανθρώπους με τους οποίους θα θέλαμε να είμαστε μαζί και δεν μπορούμε, ανθρώπους που περάσανε (με τέτοιο διαολεμένο τρόπο από τις ζωές μας) και χαθήκανε στις δικές τους ατομικές και πολύ ατομοκεντρικές πορείες, και είναι αυτοί οι άνθρωποι που θες, καμία φορά, πιο πολύ από όλους, και μόνο αυτούς θα ήθελες να ακούσεις στο τηλέφωνο να σου λένε τι κάνεις, αν είσαι καλά και πως περνάς και όχι όλους τους υπόλοιπους που τους βλέπεις κάθε μέρα και κάθε μέρα τους απαντάς «καλά, μια χαρά» και σου απαντάνε το ίδιο, και σκέφτεσαι την αστειότητα να λές κάθε μέρα κι από ένα μικρό ψεματάκι, αλλά και τι να λες και γιατί,
να σκεφτόμαστε τα βιβλία που ποτέ δεν είχαμε το χρόνο να διαβάσουμε
τις μουσικές που ποτέ δεν βρέθηκε η ευκαιρία να ακούσουμε
τις επισκέψεις που έχουμε κάνει και σκυλομετανιώσαμε την ώρα τη στιγμή και τον χαμένο χρόνο
επισκέψεις που δεχτήκαμε και σκυλομετανιώσαμε την ώρα τη στιγμή και που δεν λέγαμε ότι «συγνώμη αλλά θα λείψουμε, φεύγουμε εκτάκτως για διακοπές»

Περίοδος από/αναλογισμών Νο2
Που πάμε captain;
Πέντε χρόνια τώρα πληρώνουμε με ευρώ (σε τι διάολο τα εισπράττουμε δεν ξέρω)
Έχουμε ικανοποιήσει το εθνικό μας εγώ, τα εθνικά μας απωθημένα κι ίσως κόμπλεξ κατωτερότητας , διοργανώσαμε «πετυχημένους» Ολυμπιακούς (τι, μια ζωή θα εισπράτταμε; έπρεπε να αποδώσουμε ,σε δίφραγκα, και αποδώσαμε για τα καλά), κερδίσαμε το Γιούρο (και ξεπουλήσαμε σε σημαιάκια, τα κουνάγαμε μέχρι που πιαστήκαμε, σαν τον τύπο στη διαφήμιση που πέντε μήνες μετά είχε ξεμείνει στην Πορτογαλία), κερδίσαμε και διοργανώσαμε Γιουροβίζιον (και δεν ξανακερδίσαμε γιατί everything τα είχε η Μαριωρή η δεύτερη σερί νίκη της έλλειπε) πουλάμε καμία ΔΕΚΟ για να χουμε λέμε ότι εκσυγχρονιζόμαστε και συμπορευόμαστε με το ρεύμα της εποχής ξεπερνώντας τον κομμουνισμό που μας έδερνε (σσσ, μην το πείτε σε κανέναν αυτό) και,
αναζητούμε τον επόμενο μεγάλο εθνικό στόχο
(τα χουμε ξαναπεί αυτά)
που θα μας κάνει να κυνηγιόμαστε και πάλι με (εθνικό;) ενθουσιασμό … (!)

η πρώτη, καλή ήτανε
πάμε για τις επόμενες.